Nowe Informatorium

Nowe Informatorium

EDUKACJA

System edukacji jest opisany na stronie Ministerstwa Edukacji.

Edukacja szkolna jest obowiązkowa od 4 do 16 lat. Wiek musi dziecko osiągnąć przed 1 września. Zalecane jest posyłanie dziecka do przedszkola od 3 lat (precoce), gdy dziecko nie mówi w języku urzędowym. Wcześniejsza nauka języka umożliwi dziecku lepszy strat w szkole.

Każde dziecko w wieku obowiązku szkolnego musi być zapisane do szkoły, niezależnie od statusu rodziców. Żadnemu dziecku nie można odmówić pójścia do szkoły, niezależnie od rasy, płci, języka czy religii. Po przyjeździe do Luksemburga, obowiązkiem jest zapisanie dziecka do szkoły tak szybko, jak to jest możliwe po przyjeździe, w odpowiednim dla zamieszkania urzędzie miasta/gminy. Potrzebny będzie akt urodzenia dziecka i ostatnie świadectwo szkolne.

Jeżeli już mieszkamy w Luksemburgu, to po 15 kwietnia otrzymamy z gminy informacje o zapisie do szkół. Możliwa jest nauka dziecka w domu. Rodzice muszą podać powód i wysłać formularz do Directions de l'enseignement fondamental odpowiedniej do swojego miejsca zamieszkania.

W systemie szkolnym cyklu podstawowego obowiązuje rejonizacja, czyli dziecko zostanie zapisane do szkoły najbliższej miejsca zamieszkania.

Przedszkole i szkoła są darmowe, ale posiłki i świetlica sa odpłatne. Obowiązkowe podręczniki są bezpłatne dla uczniów szkół średnich publicznych i prywatnych, stosujących luksemburski program nauczania.

Jeżeli przyjeżdżamy z dzieckiem, które skończyło już 12 lat, należy zgłosić się (po wcześniejszym umówieniu się) do:

CASNA (Cellule d'accueil scolaire pour élèves nouveau arrivants)

Maison de l’Orientation

58, boulevard Grande-Duchesse Charlotte, L-1330 Luxembourg

tel. (+352) 478 52 77

e-mail: casna@men.lu

Czynny od pon. do pt. 8.30-11.30 i 14.00-17.00

Urzędnicy mówią po luksembursku, francusku, niemiecku, angielsku i portugalsku. Jeżeli chcemy dogadać się po polsku musimy to zaznaczyć umawiając wizytę i jeżeli to tylko możliwe, przy rozmowie może być obecny mediator.

Potrzebne będą:

- dowód tożsamości,

- świadectwa szkolne z ostatnich 2 lat,

- karta ubezpieczenia społecznego,

- potwierdzenie zarejestrowania w gminie.

Dziecko będzie musiało przejść rozmowę, na której oceni się jego znajomość języka i wiedzę, aby określić, do jakiej szkoły może chodzić. Dzieciom nowo przybyłym udzielane są dodatkowe lekcje z języka lub tworzy się specjalne klasy dla osób, które mają problemy z językiem.

Młodzieży w wieku 12-15 lat tworzy się klasy ACCU (classe d’accueil), gdzie prowadzi się intensywną naukę języka francuskiego i podstaw luksemburskiego.

Młodzieży w wieku 16-17 lat proponuje się klasy CLIA (classe d’insertion pour juenes adultes), gdzie oprócz języka francuskiego otrzymują podstawowe przygotowanie do edukacji na poziomie szkoły średniej lub do znalezienia pracy.

Przy dobrych chęciach i intensywnej pracy przez rok, uczniowie są w stanie nadrobić zaległości językowe i mogą skupić się na przyswajaniu wiedzy z innych przedmiotów.

  1. MEDIATOR SZKOLNY DLA POLSKICH UCZNIÓW

Dzieci powyżej 12 lat, które przyjeżdżają do Luksemburga muszą zgłosić się CASNA. Jeżeli rodzice i dzieci mają problemy z rozpoczęciem edukacji, mogą poprosić o pomoc mediatora. Ministerstwo powinno zapewnić mediatora władającego tym samym językiem, aby wyjaśnił procedury, pomógł zebrać dokumenty, czy wypełnić formularze.

Mediator pomaga też w innych uzasadnionych przypadkach i problemach szkolnych (problemach na linii profesor-uczeń, z innymi uczniami, lub z nauką) ale należy najpierw skontaktować się z Ministerstwem, albo zapoznać z informatorami CASNA „Dépliant de présentation des médiateurs interculturels ". Pliki w formacie pdf można znaleźć na stronie Ministerstwa.

Kontakt z mediatorem uzyskuje się wyłącznie poprzez:

Ministère de l'Éducation nationale, de l'Enfance et de la Jeunesse

service de la scolarisation des enfants étrangers

29, rue Aldringen, L-2926 Luxembourg

tel.: (+352)247-85136/ 85909, faks: (+352)247-85140

e-mail: mediateurs@men.lu 

  1. ŻŁOBKI

Luksemburskie „crèches” przyjmują dzieci od 0 do 4 lat. Wszystkie żłobki są płatne - opłata za pełnowymiarowy pobyt wynosi ponad 1000 €. Rodzice mogą jednak wykorzystać na dopłaty „chèque-service”. Do żłobka można dziecko zapisać na pól dnia lub na konkretne dni. Niestety znalezienie miejsca w żłobkach nie jest łatwe.

creche

Żłobki są w większości prywatne. Dla przykładu w stolicy jest tylko 6 żłobków miejskich dla 300 dzieci. Ostatnio coraz bardziej naciska się, aby wszystkie dzieci uczyły się w żłobkach i przedszkolach języka luksemburskiego.

W żłobkach popularne są dni adaptacyjne, czyli rodzic może przebywać z dzieckiem w pierwszych dniach, aby dziecko łatwiej się zaadoptowało w nowym otoczeniu.

Żłobki otwarte są od 7.30 do 18.30.

Opcja dla rodziców, którzy sami zajmowali się dzieckiem do 3 lat jest posłanie go w momencie ukończenia 3 lat do wczesnych środków edukacyjnych, które realizują program nauczania odpowiadający pierwszemu cyklowi nauczania przedszkolnego. Często ten program jest realizowany razem z opieką żłobkową.

  1. PRZEDSZKOLA

Nauka dla dzieci rozpoczyna się w wieku 3 lat nieobowiązkowo, a gdy dziecko do września skończy skończy 4 lata, to już do przedszkola chodzić musi. W przedszkolu nauka jest bezpłatna (chyba, że poślemy dziecko do prywatnego przedszkola). Na etapie przedszkolnym językiem ‚wykładowym’ jest luksemburski.

Polskie sobotnie przedszkole – utworzone zostało w 2007 roku przy współpracy ze Szkołą Polską. Przedszkole jest finansowane w całości przez rodziców. Organizacją nauki zajmuje się Stowarzyszenie Rodziców Uczniów Szkoły Polskiej w Luksemburgu, które organizuje również inne imprezy kulturalne, kółka zainteresowań, zajęcia dodatkowe i wspiera działalność szkoły.

  1. SZKOŁA

  1. LUKSEMBURSKA

Do szkoły idą dzieci w wieku 6 lat (ukończonych do 1 września); nauka w szkole podstawowej trwa 6 lat. W szkołach nie ma dyrekcji. Nadzór nad szkołami podstawowymi zapewniają dyrektorzy 15 dyrekcji szkół podstawowych.

Za rekrutację i zarządzanie personelem podstawowej edukacji odpowiada państwo. Wszyscy nauczyciele obowiązkowo muszą znać język luksemburski.

Osobą odpowiedzialną za bezpieczeństwo i czystość szkoły jest woźny, który mieszka też przy szkole w służbowym mieszkaniu.szkola

Rok szkolny trwa generalnie (jeżeli nie wypada w weekend) od 15 września do 15 lipca.

Żeby lepiej zrozumieć nasze wyjaśnienie, musimy zacząc od tego, że system luksemburski posługuje się pojęciami cyklu, a nie klasy. Pierwszy cykl szkolnictwa to précoce (1 rok) i préscolaire (1 rok), a cykle 2, 3 i 4 (każdy trwa 2 lata) to szkoła podstawowa (école fondamentale).

Od pierwszej klasy (1 semestr drugiego cyklu) językiem wykładowym jest niemiecki, a od 5 semestru dochodzi nauka języka francuskiego. Na 28 lekcji tygodniowo, aż 10-12 przypada na naukę języka niemieckiego i francuskiego. Język luksemburski powoli staje się jedynie językiem komunikacji. Na koniec szóstej klasy wszyscy uczniowie zdają egzaminy. Proces, który decyduje o tym, czy dostaną się do liceum klasycznego czy technicznego, jest dość skomplikowany. Decydują o tym oceny z 2 ostatnich klas, oceny nauczycieli oraz rozmowy z psychologiem. Generalnie do liceum klasycznego trafiają uczniowie z bardzo dobrymi ocenami z matematyki, niemieckiego i francuskiego.

Po szkole podstawowej jest 3-letni collège i po nim 4-letnie liceum klasyczne lub technikum (liceum techniczne). W liceum klasycznym język francuski zaczyna być językiem wykładowym, a w technicznym niemiecki, oprócz matematyki. Dochodzi jeszcze nauka języka angielskiego. Na 30 godzin tygodniowo w szkołach średnich poświęca się aż od 10 do 15 godzin tygodniowo na naukę języków.

Liceum kończy się maturą. Najczęściej collège i liceum to jedna jednostka szkolna. Po collège uczniowie dzielą się na klasy kierunkowe o różnych profilach. Przedmioty maturalne uzależnione są od wybranego kierunku. Na kierunku lingwistycznym zdaje się maturę z 3 języków, na pozostałych z dwóch języków i przedmiotu zgodnego ze specjalizacją np. biologię, matematykę itp. O ostatecznej ocenie z matury decydują też oceny z ostatniego roku nauki.

W roku szkolnym 2016/2017 uczyło się w Luksemburgu 101524 w 239 szkołach, z kadrą nauczycielską w liczbie 12308 osób.

Tylko 57,5% całej liczby uczniów jest narodowości luksemburskiej. Wyjątkowo duża natomiast jest przewaga uczniów narodowości luksemburskiej w liceach, bo aż 79.9%. Stąd tez pretensje wielu rodziców, że sytem kwalifikowania uczniów do szkół średnich jest niesprawiedliwy i nastawiony na kształcenie rodowitych uczniów.

Najwięcej spośród innych narodowości jest uczniów portugalskich (22,5%) i daleko dalej francuskich 4,3%, z byłej Jugosławii 3,5%, belgijskich 1,7%, włoskich 1,5% i niemieckich 1,3%.

Ok. 75% uczniów pochodzenia cudzoziemskiego urodziło się w Luksemburgu. Dla 41% uczniów pierwszym językiem jest luksemburski.

  1. EUROPEJSKA

Szkoła Europejska w Luksemburgu jest największą (5700 uczniów)i jednocześnie najstarszą (od 1957 r.) Szkołą Europejską w Europie. Przeznaczona jest dla dzieci pracowników instytucji europejskich i jest dla nich bezpłatna. Dzieci rodziców, którzy pracują poza tymi instytucjami, muszą za naukę płacić i ich przyjęcie jest uzależnione od liczby wolnych miejsc w klasach. Opłaty za naukę wahają się od 3650 € za przedszkole do 6800 € € za szkołę średnią rocznie. Jednak szkoła ta jest warta swojej ceny. Poziom jest wysoki, dochodzi też znakomita znajomość języków obcych, którą wynosi się po ukończeniu szkoły.

Szkoła od 2012 roku ma dwie siedziby:SzkolaEuropejska 01

L’Ecole Européenne Luxembourg I - 23, Boulevard Konrad Adenauer, L-1115 Luxembourg

L’Ecole Européenne Luxembourg II - 6, rue Gaston Thorn, L-8268 Bertrange (Mamer).

W EE Lux I znajdują się następujące sekcje językowe: BG, ES, ET, FI, LT, LV, NL, PL, PT, SV. 

W EE II: CS, DA, EL, HR, HU, IT, MT, RO, SL, SK.

Sekcje językowe DE, EN, FR są obecne w obu szkołach. Również nauka irlandzkiego w sekcji angielskiej jest możliwa w obu szkołach.

Wybór sekcji językowej nie zależy od wyboru rodziców, ale jest uwarunkowane obywatelstwem rodziców - jeżeli są innej narodowości, mogą wybrać sekcję odpowiednią do języka ojczystego jednego z rodziców. Z uzasadnionego powodu można starać się o przyjęcie do innej sekcji językowej, np. gdy dziecko wcześniej mieszkało zagranicą i uczyło się w innym języku, 

Zapisy do szkoły odbywają się mniej więcej od połowy kwietnia do połowy maja.

Możliwe jest też zapisanie dziecka w ciągu roku szkolnego w wypadku, gdy rodzice zostali zatrudnieni np. w grudniu i muszą się przeprowadzić wraz z dzieckiem.

Pierwszy dzień szkoły zawsze rozpoczyna się w pierwszy wtorek września., a kończy na początku lipca dla przedszkola i szkoły podstawowej, a dla szkoły średniej pod koniec czerwca.

Naukę zaczyna się w wieku 4 lat od obowiązkowego przedszkola (kindergarten / école maternelle), a następnie jest 5 klas szkoły podstawowej i 7 lat szkoły średniej kończącej się maturą europejską, po której można studiować w dowolnym kraju Europy.

Organizacja szkoły opiera się o sekcje językowe, gdzie prawie każdy uczeń ma możliwość nauki we własnym języku. Sekcja polska w szkole podstawowej istnieje od 2004 roku, a w szkole średniej została utworzona w roku szkolnym 2008/2009.

Od pierwszej klasy podstawówki dzieci muszą obowiązkowo uczyć się jednego języka obcego. Może to być jedynie angielski, francuski lub niemiecki. W 2 klasie szkoły średniej wybiera się drugi język obcy. W 4 klasie można wybrać trzeci język obcy, ale tam wybory są już bardziej skomplikowane, można np. wybrać ekonomię lub łacinę.

Niektóre przedmioty w szkole średniej są wykładane tylko w drugim języku.

Często dzieci, które przychodzą do szkoły, mają problemy ze swoim drugim językiem. Dla nich jest organizowany tzw. rattrapage, mający na celu podciągnięcie umiejętności z danego języka. Jest to szczególnie ważne, kiedy ten język ma się stać językiem wykładowym dziecka, jak to się dzieje w przypadku uczniów szkoły średniej. Są też organizowane zajęcia wyrównawcze (sutien) z przedmiotów takich jak np. matematyka.

Lekcje trwają:

  • w przedszkolu - w pon. 8.35-16.20, a w pozostałe dni 8.35-12.50,

  • w szkole podstawowej - pon. i śr. 8.40-12.50, wt., czw. i pt. 8.40-12.50

  • szkole średniej w zasadzie zajęcia mogą być pomiędzy 8.45 a 16.25, jednak mogą się zaczynać lub kończyć trochę inaczej, zależy to od klasy i wybranych przedmiotów. Często są „okienka” i uczniowie muszą czekać na lekcje.

W szkole działa stołówka i uczniowie mają godzinną przerwę, na której mogą zjeść obiady. Na stronie szkoły znajdują się informacje o menu oraz o sposobie płacenia. Uczniowie ze szkoły średniej mają też do dyspozycji kafejkę z kanapkami, zupkami i ciastkami oraz automaty do napojów.

Dojazd do szkoły z innej miejscowości umożliwiają autobusy szkolne. Są to specjalne autobusy z firm wybranych przez Szkołę Europejską, na czas przewozu uczniów niedostępne dla innych użytkowników. Jednokrotny przejazd tym autobusem bez wykupionego biletu miesięcznego kosztuje 6 €, nawet, jeżeli uczeń zapomniał biletu. Bilet dla dzieci z przedszkola kosztuje 35 € miesięcznie i nie jest zwracany przez pracodawcę, natomiast bilety dla uczniów kosztują 90 €, ale koszt jest całkowicie pokrywany przez pracodawce UE. Przewozy na terytorium stolicy można sprawdzić na stronie vdl.lu.

Warto przy tym zwrócić uwagę, że o ile dojazd do Szkoły Europejskiej autobusami szkolnymi z południa, wschodu i zachodu jest zorganizowany dosyć sprawnie, o tyle na północy autobusy te zabierają dzieci najdalej z Mersch.

W szkole podstawowej właściwie nie wystawia się ocen cząstkowych – chyba że nauczyciel przyjmie swój własny sposób oceniania. Informacje o postępach ucznia otrzymuje się w formie raportów. Aby określić stopień przyswojenia wiedzy przez ucznia, przyjmuje się 4-stopniową skalę.

W klasach 4–6 szkoły średniej uczniowie co pół roku piszą egzaminy, tzw. compo. Compo trwają w zależności od przedmiotu 2–3 godziny lekcyjne i mają duży wpływ na ocenę końcową. System oceniania jest od 0 do 10. Oceny od 5 w dół uznawane są za fail marks, czyli oceny negatywne.

Polscy uczniowie mają w zależności od klasy 3 do 6 godzin języka polskiego tygodniowo.

  1. INNE SZKOŁY

Oprócz państwowych szkół luksemburskich i Szkoły Europejskiej jest jeszcze sporo szkół płatnych lub częściowo subsydiowanych przez państwo oraz państwowych, ale z klasami międzynarodowymi, które oferują naukę w języku angielskim, francuskim, czy niemieckim.

Athénée de Luxembourg (www.al.lu) - szkoła średnia, klasy angielskie z możliwością uzyskania międzynarodowej matury (International Baccalaureate Diploma)

L'école Charlemagne (www.ecole-charlemagne.org) - przedszkole (od 3 lat) i szkoła podstawowa, płatna 305 € za miesiąc, język francuski;

École française de Luxembourg et du Lycée Vauban (www.ecolefrancaise.lu) - prywatna szkoła francuska, zatwierdzona przez francuskie Ministerstwo Edukacji. Jest częścią sieci francuskich instytucji edukacyjnych za granicą AEFE. Przyjmuje uczniów od lat 3. Kończy się maturą. Przyjmuje również uczniów do sekcji międzynarodowej i europejskiej, z j. angielskim i niemieckim. Płatna ok. 3500 € za rok.

l'Ecole internationale de Differdange et Esch-sur-Alzettewww.eidd.lu) - międzynarodowa szkoła publiczna, sekcja angielska, niemiecka i francuska od szkoły podstawowej do matury.

Sainte-Sophie Luxembourg (www.saintesophie.lu) - francuskojęzyczna szkoła prywatna, od przedszkola do matury. Płatna ok. 600-1000 € za semestr plus za wyżywienie i zajęcia dodatkowe lub świetlicę.

International School of Luxembourg (www.islux.lu) - z angielskich szkół prywatnych najbardziej renomowana. Nie jest to szkoła tania, roczne koszty w zależności od klasy wynoszą (2019 r.) od 14 350 do 17 605 € rocznie. Do tego są koszty dodatkowe, np. za samą możliwość zapisania trzeba zapłacić 300 €. Nauka w tej szkole zaczyna się w wieku 3 lat, a kończy się międzynarodową maturą.

Lënster Lycée (http://lensterlycee.lu) - klasy angielskie i niemieckie od przedszkola do szkoły średniej;

Lycée technique du Centre (www.ltc.lu) - klasy francuskie z możliwością uzyskania międzynarodowej matury (International Baccalaureate Diploma);

International School Michel Lucius (www.lml.lu) - liceum w j. angielskim, darmowe;

St-George’s (www.st-georges.lu) - prywatna, od 3 lat do matury, płatna ok. 10000-14000 € rocznie;

Waldorf (www.waldorf.lu) - język w przedszkolu - luksemburski, w szkole podstawowej - niemiecki jest językiem głównym, a uczy się francuskiego i angielskiego, szkoła średnia - zwiększa się nauka francuskiego kosztem zmniejszenia niemieckiego, umożliwia zdanie międzynarodowej matury w j. francuskim.

  1. POLSKA SZKOŁA

Szkoła Polska swoje początki miała przy Polskiej Misji Katolickiej, Szuba w szkolektóra przez 12 lat prowadziła nauczanie języka i kultury polskiej. Szkolny Punkt Konsultacyjny przy Ambasadzie RP został utworzony w 2006 roku po wielu staraniach rodziców. Pierwszym kierownikiem SPK była Danuta Cichecka-Szuba (2006-2009), która utworzyła też Polskie Przedszkole (w 2008 r.) oraz zapoczątkowała obchody Dnia Dziecka (2007-2009, później do 2017 r. organizacją zajęło się Stowarzyszenie Rodziców APEEL). Szkoła podlega polskiemu Ministerstwu Edukacji Narodowej, które dba o zatrudnianie nauczycieli (muszą mieć takie samo przygotowanie do zawodu, jak w Polsce), program nauczania oraz finansuje działalność szkoły. Szkoła Polska jest tylko szkołą uzupełniającą – dzieci muszą chodzić do miejscowej szkoły. Uczniowie uczą się tu języka polskiego, historii i geografii Polski i dostają na koniec roku polskie świadectwo. Szkoła jest bezpłatna i mogą tu uczęszczać dzieci od pierwszej klasy.

Szkoła w pierwszych latach zaczynała od 45 uczniów, a teraz (2019) ma ich ok. 250.

Przy Szkole działa aktywnie Stowarzyszenie Rodziców, które organizuje różne zajęcia dodatkowe, spotkania z ciekawymi ludźmi i imprezy dla dzieci.

  1. STUDIA

Uniwersytet Luksemburski, choć powstał zaledwie w 2003 r., staje się uczelnią coraz bardziej renomowaną. Niedawno wiele się w szkolnictwie wyższym zmieniło. Uniwersytet zatrudnia coraz lepszą kadrę nauczycielską i coraz więcej kierunków kończy się po 5 latach dyplomem magistra (42 w 2019 r). Szkoli się tu: informatyków, finansistów, matematyków, fizyków, inżynierów, prawników, lingwistów, psychologów i in. Uniwersytet jest instytucją wielojęzyczną i językiem wykładowym może być francuski, niemiecki lub angielski. Kadra nauczycielska pochodzi z ok. 20 krajów, a studenci z ponad 100.UniLu Belval

Zapisy na studia odbywają się do momentu rozpoczęcia nauki. Nie ma egzaminów wstępnych, a opłaty za studia są bardzo niskie (400 € za semestr 1 i 2, a 200 € za 3 do 6).

Uniwersytet dysponuje domami studenckimi z jednoosobowymi pokojami w cenie 365–455 € miesięcznie. Za studio trzeba zapłacić 695-1050 €. W studenckiej stołówce można zjeść obiad za 5 €. Komunikacja miejska dla studentów jest darmowa.


Oprócz Uniwersytetu Luksemburskiego znajdują się tu 2 inne uczelnie:

Sacred Heart University (studia dla menadżerów i finansistów, part-time MBA) i prowadzący nauczanie na odległość The Open University.

W Luksemburgu istnieją 3 konserwatoria, które prowadzą nauczanie dla dzieci już od 5 roku życia poprzez szkołę podstawową, aż do wyższego szkolnictwa muzycznego. Są to Conservatoire de Musique w Luksemburgu, Conservatoire de Musique du Nord, mieszczące się w Ettelbruck i Diekirch oraz Conservatoire de Musique w Esch-sur-Alzette. 
Oprócz nauki dla dzieci instytucje te oferują też kursy dla dorosłych i, jak przystało na konserwatorium, dają wiele koncertów w oparciu o własnych muzyków, ale też zaproszonych gości.

  1. NAUKA JĘZYKÓW

W nauce języków wiedzie prym Institut National des Langues. CLLZapisy odbywają się na przełomie maja i czerwca oraz na przełomie sierpnia i września (dokładne terminy dla danego roku należy sprawdzić na ich stronie internetowej). Ze względu na niezwykle korzystną finansowo ofertę tej szkoły kursy cieszą się tak dużą popularnością, że by dostać się na kurs, najlepiej przybyć w pierwszym dniu zapisów. Kursy odbywają się na 9 poziomach (by zacząć od poziomu wyższego niż podstawowy, należy wcześniej zdać test) i o różnym stopniu intensywności (do wyboru) w układzie semestralnym. W ramach jednego semestru realizuje się jeden poziom. Można także wybrać czas zajęć i to zarówno w godzinach porannych, w porze lunchu, jak i wieczorem. Kurs kończy się egzaminem wewnętrznym, w wyniku którego otrzymuje się stosowny certyfikat. INL organizuje także oficjalne egzaminy potwierdzające znajomość języków obcych, takie jak DALF-DELF czy CAE-FCE. Istnieje również filia INL w Mersch.
INL jest jedynym ośrodkiem, gdzie można zdać test znajomości języka luksemburskiego, potrzebny do uzyskania obywatelstwa tego kraju.
Oczywiście INL nie jest jedyną instytucją oferującą podobne kursy. W Luksemburgu znajdziemy jeszcze kilkadziesiąt miejsc nauki, często w szkołach i gminach, subsydiowanych przez państwo.

Oprócz państwowych, dotowanych kursów, istnieją profesjonalne szkoły językowe. Należy wymienić tu BerlitzProLinguę i InLinguę, które są znacznie droższe, ale też mają mniejsze grupy i łatwiej znaleźć tam miejsce.

  1. KURSY DLA DOROSŁYCH

Jeżeli nauka języków nie zajmie całego wolnego czasu, polecamy dalsze kształcenie na kursach np. lifelong learning lub całej listy innych organizowanych przez Ministerstwo Edukacji.

  1. POMOC FINANSOWA NA EDUKACJĘ

  1. CHÈQUE-SERVICE

Z dniem 1 marca 2009 r. w Luksemburgu został wprowadzony specjalny „bon usługowy” (chèque-service) przysługujący rodzicom dzieci w wieku do 12 lat. Bon ten uprawnia do skorzystania z dopłat do pobytu dziecka w żłobkach, maison relais, foyer du jour, w ogniskach muzycznych i sportowych oraz do opieki niani, ale w jej domu (niania musi miec specjalne pozwolenie). Dopłaty przyznawane są również do 5 posiłków tygodniowo w tych placówkach. Wysokość dopłat będzie obliczana na podstawie dochodów rodziny i liczby dzieci. W celu skorzystania z dopłaty należy wyrobić „myCard fir Kanner”. Dopłaty sa przyznawane na 1 rok i muszą być co roku przedłużane.

Każde dziecko w wieku 0-4 lat ma prawo do 20 godzin tygodniowo gratis.

Maksymalna dopłata państwa do godziny zajęć wynosi 6 euro przy opiece zbiorowej i 3,75 euro (+0,50 euro za weekendy, święta i noce) przy opiece indywidulanej.

Formalności z uzyskaniem chèque-service załatwia się w gminie. Trzeba będzie przedstawić swoje zarobki (3 ostatnie wypłaty lub ostatnią deklarację podatkową). Jeżeli rodzice nie chcą ujawniać swoich danych dotyczących dochodów, stosuje się kwoty z kategorii „bez wskazania dochodu”, które są najmniej korzystne. Cała tabela z rozpisanymi dopłatami znajduje się na stronie men.public.lu.

Więcej informacji na ten temat można uzyskać w administracji komunalnej lub pod darmowym numerem telefonu 8002 1112, a również na stronie internetowej

  1. DOPŁATA DO STUDIÓW

Studenci, rezydenci Luksemburga (inni też, ale na innych warunkach), mogą ubiegać się o pomoc finansową, obojętnie czy studiują w Luksemburgu, czy w innym kraju.

Beneficjent musi być zapisany na pełny lub niepełny etat w oficjalnie uznanym programie szkolnictwa wyższego. Nauka musi prowadzić do uzyskania stopnia naukowego, dyplomu lub odpowiednich kwalifikacji. Studenci studiów niestacjonarnych muszą wykazać się od 15 do 17 punktów ECTS uzyskanych w semestrze. Uprawnieni są również uczniowie z wykształceniem średnim i średnim technicznym, którzy zostali upoważnieni przez ministra odpowiedzialnego za szkolenia zawodowe do odbycia szkolenia zawodowego za granicą.

Pomoc finansowa może być cofnięta, jeśli student nie wykazuje postępów w swoich studiach.

Wnioski składa się dwa razy do roku: od 1 sierpnia do 30 listopada na semestr zimowy oraz od 1 stycznia do 30 kwietnia na semestr letni.

Należy zwrócić uwagę na rodzaj wniosku, gdyż są takie, które się składa po raz pierwszy (Première demande) i po raz kolejny (Demande subséquente).

Wnioski najlepiej składać przez guichet.lu (wymagany certyfikat Lux Trust). Na stronie CEDIES, można ściągnąć wnioski w wersji papierowej i wysłać po wypełnieniu pocztą.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty niezbędne do udokumentowania praw do pomocy finansowej:

  • zameldowanie w gminie i skład rodziny (tylko za pierwszym razem),

  • dochody, jeżeli student pracuje lub dochody rodziców, w przypadku ubiegania się o dopłaty socjalne,

  • potwierdzenie przyjęcia na studia,

  • potwierdzenie wniesienia opłaty za studia,

  • umowę najmu lokum, z potwierdzeniem całości zapłaty lub miesięcznej raty.

Studentowi przysługuje dopłata przez okres studiów plus 2 semestry. W praktyce oznacza to, że student może powtarzać jeden lub dwa semestry, nie tracąc korzyści z pomocy finansowej.

Na zrobienie doktoratu dopłata wynosi maks. na 8 semestrów.

Po zatwierdzeniu wniosku student otrzymuje droga pisemną potwierdzenie przyznania dotacji. Dotacja zostanie wypłacona na konto bankowe studenta w ciągu 2-4 tygodni.

Wysokość dotacji jest uzależniona od warunków materialnych, rodzinnych i opłat za studia. 

Jeżeli student wnosił o przyznanie kredytu bankowego (maks. 3750 € na semestr) musi mieć konto w poniżej wymienionych bankach i tam otrzyma go po przedstawieniu potwierdzenia z CEDIES:

  • Banque et caisse d’épargne de l’Etat (BCEE)

  • Banque de Luxembourg

  • Banque ING

  • BGL BNP Paribas

  • Banque Raiffeisen

  • BIL

  • Fortuna banque

  • Banque BCP.

Pożyczka oprocentowana jest na 2% i musi być zwrócona w ciągu 10 lat lub 5 w przypadku studentów, którzy skończyli 35 lat. Spłata rozpoczyna się po 2 latach od ukończenia studiów. 

Pomoc finansowa jest przyznawana w wysokości:

  • 1000 € na semestr dla każdego studenta;

  • 1225 € na semestr dla studenta studiującego poza swoim krajem zamieszkania;

  • dopłata socjalna dla studentów, których dochód na rodzinę jest niższy lub równy 4,5 krotności minimum socjalnego, zależy od tego dochodu i mieści się w przedziale od 275 (przy 4,5 krotności) do 1900 € (przy minimum socjalnym);

  • jednorazowo 500 € dla studenta, którego rodzeństwo też studiuje (to rodzeństwo również otrzymuje 500 €);

  • maks. 3700, jeżeli student płaci czesne za studia powyżej 100 €. 50% tej kwoty może być przyznana w formie stypendium, a drugie 50% w formie kredytu bankowego.

Studentom pracującym poniżej 10h/tydzień nie dolicza się pensji do dochodu. Studenci, którzy zarabiają rocznie 3.5 krotność minimum socjalnego, są wykluczeni z pomocy.

  1. PREMIE OD GMIN

Uczniowie szkół ponadpodstawowych, w tym również europejskiej mogą otrzymać nagrodę za swoje świadectwo w niektórych gminach. Wystarczy wypełnić odpowiedni formularz – może to zrobić osobiście sam zainteresowany – dołączyć do tego kopie świadectwa, a pieniądze zostaną przelane na podane konto. Zasady przyznawania Prime d'encouragement pour eleves, jak i kwoty pieniężne różnią się zależnie od gminy, więc najlepiej sprawdzić to na stronie internetowej lub udać się osobiście do swojej gminy. Najczęściej termin składania wniosku mija z końcem września.

  1. PŁATNE URLOPY NA SZKOLENIE

Na dodatkową edukację można uzyskać płatne urlopy z pracy. Od 1 stycznia 2008 r. weszła w życie ustawa o indywidualnym urlopie edukacyjnym. Wprowadza ona możliwość uzyskania płatnego urlopu w związku z podnoszeniem swoich kwalifikacji lub rozwijaniem zainteresowań na oficjalnie uznanych kursach i kierunkach studiów. Ma to umożliwić pracownikom sektora prywatnego, przedstawicielom wolnych zawodów i przedsiębiorcom na realizację w praktyce idei „life-long learning”, czyli ustawicznego kształcenia przez całe życie zawodowe. Urlop edukacyjny udzielany może być nie tylko na kształcenie związane z obecnym miejscem pracy, ale także na przekwalifikowanie lub nawet na naukę w dziedzinach będących w naszym prywatnym obszarze zainteresowań. Jedyny warunek dotyczy instytucji oferującej dany kurs czy kierunek studiów. Może być to: 

– posiadająca uprawnienia państwowe szkoła publiczna lub prywatna wydająca urzędowo uznawane świadectwa ukończenia nauki na danym poziomie lub 

– zarejestrowana izba lub zrzeszenie zawodowe lub 

– firma lub stowarzyszenie, której oferta została w tym celu zaakceptowana przez Ministerstwo Edukacji.

Warunkiem wstępnym uzyskania urlopu edukacyjnego jest zatrudnienie na umowę o pracę od co najmniej 6 miesięcy u obecnego pracodawcy na terenie Luksemburga, a dla przedsiębiorców i wolnych zawodów członkostwo w luksemburskiej kasie ubezpieczeń społecznych od co najmniej 2 lat.

Wymiar urlopu edukacyjnego zależy od długości nauki.

Liczbę godzin szkolenia przelicza się na liczbę dni roboczych: 8 godzin szkolenia = 1 dzień roboczy.

Obliczony w ten sposób iloraz dzielony jest przez 3, aby uzyskać liczbę dni urlopu szkoleniowego.

Wynik jest zaokrąglany, jeśli to konieczne, do niższej jednostki.

Przykład obliczenia 30-godzinnego szkolenia

30: 8 = 3,75 dni roboczych

3,75: 3 = 1,25 dnia urlopu szkoleniowego (zaokrąglenie do niższej jednostki)

30-godzinne szkolenie uprawnia do 1 dnia urlopu szkoleniowego.

Łącznie, w ciągu całej kariery zawodowej, można uzyskać maksymalnie 80 dni urlopu edukacyjnego, przy czym nie więcej niż 20 dni w ciągu każdych 2 lat.

Urlop edukacyjny zwiększa wymiar urlopu wypoczynkowego i udzielany jest po fakcie czyli po ukończeniu kursów lub zaliczeniu określonych przedmiotów na studiach. Płatność ekwiwalentu urlopowego przejmuje w tym przypadku budżet państwa, a więc urlop taki nie obciąża pracodawcy.

Wnioskodawca musi wypełnić formularz, dostarczyć pracodawcy do zaakceptowania i następnie wysłać na adres:

Ministère de l’Éducation nationale, de l'Enfance et de la Jeunesse

Service de la formation professionnelle/congé-formation

29, rue Aldringen, L – 1118 Luxembourg

Odpowiednie formularze, szczegółowe informacje, dane kontaktowe, a także przykłady kalkulacji przysługującego urlopu w zależności od ilości godzin nauki odnaleźć można na stronach lifelong-learning.

ZDROWIE

  1. IDZIEMY DO LEKARZA

Spotkanie z chorobą należy rozpocząć zanim ona nastąpi, zapoznając się z portalem Ministerstwa Zdrowia sante.lu, który gromadzi i prezentuje wszystkie informacje dotyczące ochrony zdrowia w Luksemburgu, zarówno z perspektywy osoby zdrowej, jak pacjenta, czy także pracownika służby zdrowia. Za jego pośrednictwem uzyskać można wiedzę np. na temat szczepień, badań laboratoryjnych, lekarstw, chorób, badań okresowych, procedur zwrotu kosztów leczenia, wymagań wobec osób chcących podjąć pracę w służbie zdrowia (w tym nostryfikacji dyplomów). Znajdują się tu też ogłoszenia o pracy w służbie zdrowia. Niestety portal opublikowany został wyłącznie w języku francuskim.

Na stronie cns.public.lu znajdziemy broszury w 3 językach (DE, EN, FR) na temat podstawowych zasad funkcjonowania opieki medycznej w Luksemburgu.

Na stronie guichet.lu znajdują się różne formularze dotyczące zdrowia i opieki społecznej, które można wysłać elektronicznie.

Każdy ubzepieczony w kasie chorych CNS w Luksemburgu musi posiadać kartę ubezpieczenia z numerem "matricule". Karta ta jest wymagana przy wizycie u lekarza, w aptekach, a numer jest podawany wszedzie na recepetach, rachunkach, zwolnieniach. Numer należy podawać także we wszelkiej korespondencji z urzędami.

Jeśli pracujesz w Luksemburgu, a mieszkasz np. w Niemczech, masz prawo do poddania się leczeniu w obydwu krajach. Pamiętaj, aby zarejestrować się w kraju, w którym pracujesz, i uzyskać formularz S1 (dawniej E 106) od swojego zakładu ubezpieczeń zdrowotnych. Formularz ten uprawnia Cię do opieki zdrowotnej w kraju, w którym mieszkasz. W zależności od ubezpieczenia członkowie rodziny również mają prawo do leczenia, jeśli mieszkają w kraju UE.

  1. WYBÓR LEKARZA

W Luksemburgu nie ma przychodni, do których jesteśmy przyzwyczajeni w Polsce. Lekarze albo przyjmują w szpitalach, albo w gabinetach prywatnych. Można wybrać sobie dowolnego lekarza. Większość lekarzy wymaga uprzedniej rejestracji telefonicznej.

Wybrany lekarz będzie nie tylko naszym lekarzem pierwszego kontaktu, ale będzie również zbierał wszystkie wyniki naszych badań i w razie potrzeby kierował do specjalistów.

Pomocna i coraz bardziej rozrastająca się jest strona doctena.lu, na której można zapisać się na wizytę. Po pierwszej rejestracji, w bardzo prosty sposób wyszukujemy lekarza i znajdujemy wolny termin. Dowiemy się też od razu, jakimi językami mówi lekarz.

  1. ZWOLNIENIE LEKARSKIE

O chorobie i spowodowanej tym nieobecności trzeba jeszcze tego samego dnia powiadomić pracodawcę. Otrzymane od lekarza zwolnienie należy dostarczyć pracodawcy najpóźniej trzeciego dnia nieobecności. Kobiety w ciąży, w przypadku problemów zdrowotnych lub przeciwwskazań do pracy na obecnym stanowisku, powinny udać się do lekarza medycyny pracy, aby uzyskać zwolnienie chorobowe.

Osoba przebywająca na zwolnieniu lekarskim:

    • musi powiadomić kasę chorych pod jakim adresem przebywa w trakcie zwolnienia (jeśli jest to inny adres niż zameldowania);

    • niezależnie od rodzaju zwolnienia nie może wychodzić z domu przez pierwsze 5 dni oprócz lunchu pierwszego dnia, wyjść do lekarzy czy na fizykoterapię. Dopiero od 6 dnia choroby można wychodzić w godzinach 10-12 i 14-18;

    • w innych godzinach musi mieć usprawiedliwienie wyjścia np. potwierdzenie wyjścia do apteki, na badania lekarskie, do lekarza (poświadczenie);

    • nie może pracować, ani uprawiać sportu;

Kontrolerzy z kasy chorych przychodzą osobiście do domu pomiędzy 8.00 a 21.00, bez zapowiedzi telefonicznej. W razie nieobecności należy ją usprawiedliwić w ciągu trzech dni.

  1. CENY

Stawki za konsultacje i procedury medyczne ustalane są w taryfie opłat wynegocjowanych pomiędzy Stowarzyszeniem Lekarzy i Stomatologów (AMMD) a Narodowym Funduszem Zdrowia (CNS). Lekarze muszą przestrzegać tych stawek, z wyjątkiem przypadków wyraźnie określonych w umowie. Za zwykłą wizytę zapłacimy ok. 45 €, za wizytę u specjalisty lub domową od 55 €, jeżeli taka wizyta miałaby miejsce po 22.00 musimy się spodziewać wydatku ponad 80 €.

Zwykle nie musimy mieć pieniędzy przy sobie. Lekarz wystawi rachunek i będziemy mogli zapłacić w terminie późniejszym. Zdarza się jednak, zwłaszcza podczas pierwszej wizyty, że zostaniemy poproszeni o zapłatę gotówką lub kartą na miejscu.

Potwierdzenie zapłaty za wizytę, a także skierowania do lekarza specjalisty, należy wysłać do swojej ubezpieczalni (dla zatrudnionych przez luksemburskich pracodawców będzie to CNS), aby otrzymać zwrot kosztów leczenia (zależnie od ubezpieczenia i rodzaju choroby zwrot wynosi od 80 do 100%). Do CNS wysyłamy fakturę z wpisanym potwierdzeniem zapłaty (jeżeli płacimy na miejscu u lekarza) lub fakturę i nasze potwierdzenie wpłaty w postaci wyciągu bankowego. Przy pierwszym kontakcie z CNS należy podać numer konta, na który otrzymamy zwrot kosztów leczenia. Na kopertę nie trzeba naklejać żadnego znaczka - wszystkie rachunki dojdą za darmo.

UWAGA! Na niektóre rodzaje leczenia należy wcześniej uzyskać kosztorys i zgodę ubezpieczalni na jego zwrot. Np. dotyczy to koron, czy implantów.

  1. SPECJALISTA

Do specjalisty (chirurga, okulisty, gastrologa, alergologa itp.) nie trzeba mieć specjalnego skierowania. Często gabinety specjalistów znajdują się w szpitalach lub w większych kompleksach medycznych z zapleczem laboratoryjnym. Natomiast trzeba mieć skierowanie do laboratorium, aby wykonać badania oraz do fizjoterapeuty, psychologa, logopedy.

  1. LECZENIE ZA GRANICĄ

W przypadku ubezpieczenia w Luksemburgu mamy prawo do leczenia za granicą w krajach UE, ale tylko w przypadkach uzasadnionych i koniecznych. Jeżeli jedziemy do innego kraju z zamiarem leczenia, na takie leczenie musimy mieć zgodę.

Czasami Luksemburczycy wybierają się na leczenie do szpitali poza Luksemburgiem np.: Centre Hospitalier Universitaire w Nancy (Francja), głównie na odział kardiologiczny, University Hospital w Heidelbergu (Niemcy) i Centre Hospitalier Régional w Metz (Francja). 

  1. SZPITALE

Opieka i warunki szpitalne są bardzo dobre. Personel jest wielojęzyczny. Jedzenie smaczne i dostosowane do różnych diet. Wifi jest dostępne w większości miejsc.

Za pobyt w szpitalu płacimy osobno i za wszystkie badania lekarskie oraz laboratoryjne osobno. Można się więc spodziewać kilku rachunków. W niektórych przypadkach (np. dłuższych pobytach w szpitalu, czy operacjach), część kosztów ubezpieczenia zdrowotnego jest pokryta bezpośrednio przez fundusz. W takim przypadku ubezpieczony płaci usługodawcy tylko część kosztów. których nie pokrywa ubezpieczenie.

Spis szpitali w Wielkim Księstwie:

    • CHL - le Centre Hospitalier de Luxembourg (Lux-Eich)

    • CHEM - le Centre Hospitalier Emile Mayrisch (Esch, Niederkorn, Dudelange)

    • CHdN - le Centre Hospitalier du Nord (Ellebruck, Wiltz)

    • HRS - Hôpitaux Robert Schumann, który ma następujące odziały: l’Hopital Kirchberg oraz La Clinique Bohler, la Clinique Sainte-Marie w Esch-sur Alzette i Zithaklinik w Luksemburgu.

Poza tym mamy 6 szpitali specjalistycznych

    • Kardiologia interwencyjna i kardiochirurgia - INCCI (Institut National de Chirurgie Cardiaque et Cardiologie Interventionnelle www.incci.lu);

    • Radioterapia - CFB (Centre National de Radiothérapie François Baclesse www.baclesse.lu);

    • Psychiatria - CHNP (Centre Hospitalier N€psychiatrique www.chnp.lu);

    • Rehabilitacja funkcjonalna - REHAZENTER (Centre National de Rééducation Fonctionnelle et de Réadaptation www.rehazenter.lu);

    • Rehabilitacja geriatryczna - HIS (Hôpital Intercommunal de Steinfort www.his.lu);

    • Rehabilitacja fizyczna i post-onkologiczna - CRCC (Centre de Réhabilitation du Château de Colpach www.convalescence.lu).

  1. OPIEKA NAD OSOBAMI PRZEWLEKLE CHORYMI

helpUbezpieczeniem zdrowotnym jest objęta również opieka długoterminowa, pod warunkiem, że odpowiedni urząd (Cellule d’Évaluation et d’Orientation) wyda pozytywną opinię.

Istnieje kilka dużych firm zajmujących się opieką domową:

Wyszkolenie pracownicy zapewnią pomoc pielęgniarską, ale także pomogą w zakupach, żywieniu, czy transporcie.

Te same firmy przyjeżdżają do domu w razie potrzebnej zmiany opatrunku, czy pobrania krwi gdy, pacjent nie może chodzić.gesondlu

Są też wyspecjalizowane ośrodki opiekuńcze (pól-stacjonarne, dzienne, nocne), zajmujące się osobami, które nie mogą pozostać w domu samodzielnie, a rodzina pracuje.

COPAS (Confédération des Organismes Prestataires d’Aides et de Soins) reprezentuje usługodawców świadczących usługi pomocy i opieki osobom starszym, chorym, chorym psychicznie lub niepełnosprawnym, w domu lub w instytucji, w celu poprawy jakości ich codziennego życia.

COPAS ma 53 członków, którzy zarządzają w Wielkim Księstwie Luksemburga prawie wszystkimi domami opieki stacjonarnej i domowej. Członkowie COPAS w swoich firmach zatrudniają ponad 11 000 pracowników. Na stronie COPAS znajdują się informacje o usługach świadczonych przez te wszystkie instytucje.Pescatore

W Luksemburgu popularne są domy opieki dla osób starszych (CIPA - Centre intégré pour personnes âgées), które nie mogą same mieszkać. W samym centrum Luksemburga znajduje się dom opieki Fundacji Pescatore, który wygląda tak, że każdy by chciał w nim zamieszkać. Niestety cena za miesiąc pobytu zaczyna się od 3 000 euro, więc nie każdego na to stać.

  1. CIĄŻA I PORÓD

Wszyscy zgodnie twierdzą, że poród w Luksemburgu należy do przyjemności i rozwiązanie, żeby żona nie przyjeżdżała do pracującego męża, ponieważ jest w ciąży, nie jest uzasadnione. Warunkiem przyznania zasiłku porodowego jest legalne mieszkanie w Luksemburgu oraz posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego.

Przy pierwszej wizycie u ginekologa (powinno być przynajmniej 5 wizyt, a pierwsza najpóźniej do końca 3 miesiąca ciąży) otrzymuje się kartę-formularz, na której przy każdej wizycie będą wbijane pieczątki. Należy także obowiązkowo udać się do stomatologa (najpóźniej do końca 5 miesiąca). Wszystkie te zdobyte pieczątki są niezbędne przy ubieganiu się o zasiłek porodowy w Luksemburgu. Maternite CHL

W Luksemburgu porody są możliwe w 2 szpitalach: Clinique Privée Dr. E. Bohler lub Maternite. Poród odbywa się w tym ze szpitali, z którym lekarz prowadzący ma podpisaną umowę. Oba szpitale organizują kursy szkoły rodzenia. Można tez skorzystać z oferty szkoły rodzenia Initiativ Liewensufank – kursy w j. luksemburskim, niemieckim, francuskim.

Możliwe jest bezpłatne zwiedzenie szpitali ( w j. luksemburskim i francuskim). Na zwiedzanie trzeba się wcześniej zapisać.

W stronie szpitala Bohler umieszczono szereg filmików, które wyjaśniają kwestie związane z porodem, karmieniem itp.

Szpitale oferują bardzo dobre warunki pobytu. Pokoje są 1- lub 2-osobowe z telewizorem, telefonem. W zależności od standardu pokoju, może być też z toaletą i łazienką. Lepiej wcześniej sprawdzić w swojej kasie chorych, co i w jakim stopniu jest refundowane.

Przy porodzie może być ojciec dziecka lub inna bliska osoba, chyba że jest to zabieg chirurgiczny w narkozie (zwykły poród z cięciem cesarskim może być w obecności osoby bliskiej). Lekarze oferują szeroką gamę środków znieczulających na życzenie i pozwalają przybierać takie pozycje rodzenia, jakie są wygodne dla rodzącej. Pobyt w szpitalu po porodzie trwa zwykle 5 dni, jeżeli nie ma żadnych komplikacji. Istnieje możliwość, aby ojciec dziecka spał z matką i dzieckiem w szpitalu na przystawce. Koszty przystawki i ewentualnego wyżywienia zależą od szpitala i standardu pokoju.

Jeżeli matka jest osobą pracującą w Luksemburgu, (ale nie: w instytucjach europejskich), należy jej się 8 tygodni urlopu macierzyńskiego przed porodem i 12 tygodni po urodzeniu. Jeżeli poród ma miejsce przed przewidywaną datą, część niewykorzystanego urlopu prenatalnego dodaje się do urlopu po porodzie. Jeżeli poród nastąpi po upływie przypuszczalnej daty, urlop zostaje przedłużony, bez zmniejszania czasu trwania urlopu po urodzeniu. Więcej o urlopie macierzyńskim piszemy w rozdziale URLOPY.

  1. ZASIŁKI MACIERZYŃSKIE ORAZ URLOPY I ZASIŁKI RODZINNE

  1. Urlop wychowawczy - można dostosować do swoich potrzeb. Są następujące możliwości:

- etat 40 godzin w tygodniu: pełny urlop 4 lub 6 miesięcy; praca w niepełnym wymiarze godzin przez 8 lub 12 miesięcy; praca przez 4 miesiące brane w dowolnym terminie przez maksymalny okres 20 miesięcy; jeden dzień wolny w tygodniu przez maksymalnie 20 miesięcy.

- etat 20 godzin lub więcej w tygodniu: pełny urlop 4 lub 6 miesięcy; praca w niepełnym wymiarze godzin przez 8 lub 12 miesięcy.

- etat 10 godzin lub więcej w tygodniu: pełny urlop 4 lub 6 miesięcy.

  1. Urlop ojcowski - z okazji urodzenia dziecka ojcu przysługuje 10 dni urlopu. Aby skorzystać z prawa do tego urlopu, przyszły tata musi zawiadomić pracodawcę co najmniej dwa miesiące przed planowaną datą porodu.

  1. Urlop na opiekę nad chorymi dziećmi - przysługuje łącznie przez 12 dni w okresie od 0 do 4 lat i przez 18 dni od 4 do 13 roku życia dziecka. Na każde dziecko przysługuje osobna pula urlopu. Jeśli choruje dziecko powyżej 13 roku życia, rodzic może wziąć urlop w wymiarze 5 dni (do 18 roku życia), jednak tylko w razie hospitalizacji.

W przypadku śmierci małoletniego dziecka przysługuje 5 dni urlopu.

  1. Zasiłki porodowe i wychowawcze – za 2019 rok (podajemy tu nazwy francuskie, ponieważ terminologia polska może być myląca):

  • L'allocation de naissance – wypłacany jest w 3 ratach po 580,03 €:

a) l'allocation prénatale – po zakończeniu opieki ginekologicznej (5 obowiązkowych wizyt u ginekologa i jedna u dentysty), 

b) l’allocation de naissance proprement dite – po urodzeniu dziecka i przebadaniu przez ginekologa. Wszystkie informacje i formularze powinno się uzyskać w szpitalu,

c) l'allocation postnatale – po ukończeniu przez dziecko 2 roku życia. Należy okazać książeczkę zdrowia dziecka z pieczątkami z badań pediatrycznych (6 wizyt). Formularze otrzymamy w klinice położniczej.

  • L'allocations familiale - zasiłek w wysokości 265 EUR jest wypłacany od miesiąca urodzenia do wieku 18 lat. Prawo do zasiłku jest utrzymywane do 25 roku życia dla młodych ludzi, którzy ciągle się kształcą w szkole średniej, na kursach, stażach i mają min. 24 godziny w tygodniu. Studia korespondencyjne, "e-Bac", nauka w domu i wieczorne zajęcia NIE otwierają prawa do utrzymania zasiłku rodzinnego powyżej 18 roku życia. Uniwersytety lub wyższe studia NIE otwierają prawa do utrzymania zasiłku rodzinnego. Pomoc dla studentów można uzyskać od Cedies. Zasiłek przestaje obowiązywać od miesiąca następującego po śmierci dziecka-beneficjenta. Zasiłek nie przysługuje już od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dziecko osiąga wiek osiemnaście lat, chyba że kontynuuje naukę w szkole średniej.

  • L'allocation de rentrée scolaire – jest wypłacane na dziecko w wieku szkolnym i wynosi 115 € dla dziecka w wieku powyżej 6 lat i 235 € dla dziecka powyżej 12 lat. Jest on wypłacany automatycznie w sierpniu każdego roku.

Zasiłki na dzieci są zawsze wypłacane rodzicom, z którymi dziecko przebywa (jest zameldowane), np. w przypadku separacji, rozwodu, czy dziecka nieślubnego zasiłek otrzyma tylko rodzic z nim mieszkający. O wszystkich procedurach, potrzebnych formularzach, prawach do zasiłku, ciąży mnogiej itp., można poczytać tutaj. Należy także przy pierwszej wizycie popytać o szczegóły lekarza.

Często się zdarza, że jedno z rodziców pracuje w Luksemburgu, a drugie z dzieckiem zostało w Polsce. Wtedy też należy się zasiłek na dziecko. Jeżeli w Polsce jest już pobierany zasiłek na dziecko, należy pobrać zaświadczenie potwierdzające ten fakt, a w Luksemburgu zostanie przyznany zasiłek pomniejszony o kwotę wypłaconą w Polsce. Pieniądze są przesyłane na konto rodzica/opiekuna, przy którym jest dziecko.

Stosowne druki i informacje uzyskamy w Zukunftkeess:

34, av. de la Porte Neuve, L-2227 Luxembourg

otwarte od pon. do pt. 9.00-14.00

Adres pocztowy:

BP394, L-2013 Luxembourg

  1. PORADNIA DLA KOBIET Planning Familial

Planning Familial to wspaniałe miejsce dla każdej kobiety (również nastolatki), która niekoniecznie chce iść do lekarza na zwykłą wizytę. Można tu zupełnie anonimowo i bezpłatnie wykonać test ciążowy (trwa 5 minut), dostać środki antykoncepcyjne (po rozmowie z lekarzem), wykonać badania piersi czy macicy oraz badania na wszelkie choroby przenoszone drogą płciową. Można uzyskać informacje na temat ciąży, porodu, usuwania ciąży, przemocy seksualnej (badania dzieci powyżej 6 roku życia), dojrzewania, menopauzy, czyli porozmawiać o wszystkim bez żadnego tabu. 

Ekipa Planning Familial składa się z lekarzy, psychologów, pielęgniarek i doradców. Przyjmują wszystkich w bardzo miłej atmosferze, bez względu na narodowość, wiek, wyznanie, a nawet poziom znajomości języka.

Centra znajdują się w Luksemburgu, Esch-sur-Alzette i w Ettelbrucku. Dokładne adresy znajdują się na stronie internetowej.

Można tu dostać bezpłatnie pigułkę „dzień po”. Jest ona również w sprzedaży w aptekach:

- bez recepty Norlevo (zażyć jak naszybciej, maks.do 72 godzin po stosunku, nie jest w 100% skuteczny),

- na receptę Ellaone (należy przyjąć w ciągu 24 godzin po stosunku seksualnym, a maksymalnie do pięciu dni.)

PAMIĘTAJ! Pigułka nie jest środkiem antykoncepcyjnym, lecz lekiem w razie wypadku.

Recepty na środki antykoncepcyjne dla kobiet do 25 roku życia są wystawiane przez ginekologa i zwracane przez ubezpieczalnie w 80%.

  1. APTEKI

W przypadku zakupu lekarstwa bez recepty trzeba zapłacić 100% ceny. Pracownicy instytucji europejskich płacą 100% ceny nawet z receptą, ale później dostają zwrot 85% kosztów ze swojej ubezpieczalni. Osoby ubezpieczone w luksemburskiej kasie chorych po okazaniu karty ubezpieczenia i wręczeniu recepty płacą tylko tę część ceny, która nie jest refundowana przez ubezpieczyciela (ubezpieczalnia w przypadku lekarstw pokrywa 0, 40, 80 lub 100% ceny). Jeżeli ktoś zapomniał karty ubezpieczenia, to jeszcze może zapłacić w aptece 100 % i później przesłać rachunek wraz receptą i potwierdzeniem zapłaty do CNS.

apteka

Wybierając się do apteki dyżurnej poza normalnymi godzinami pracy musimy liczyć się z dodatkową opłatą doliczoną do rachunku:

  • w godzinach 19.00 – 22.00 w dni powszednie oraz w niedziele i święta w godzinach 8.00 – 19.00 doliczane jest 5,78 €,
  • w godzinach od 22.00 do 08.00 aż 12,71 €.

Spis wszystkich aptek w Luksemburgu można znaleźć tutaj.

Recepta wystawiona w Luksemburgu powinna być honorowana w całej Unii Europejskiej. Dane, które muszą się znaleźć na recepcie transgranicznej:

  • dane pacjenta: pełne nazwisko i imię, data urodzenia
  • data wystawienia recepty
  • dane lekarza wystawiającego receptę: pełne nazwisko i imię, kwalifikacje zawodowe, dane umożliwiające bezpośredni kontakt, adres (w tym kraj) oraz podpis (własnoręczny lub cyfrowy)
  • nazwa przepisywanego produktu: nazwa powszechnie stosowana (zamiast nazwy handlowej, która może być różna w zależności od kraju), postać (tabletka, roztwór itp.), ilość, dawka (moc) i sposób dawkowania.

Recpta w innym kraju będzie realizowana według miejscowych przepisów. Lek przepisany w jednym kraju w innym kraju może nie być dostępny lub może mieć inną nazwę lub inne zasady dawkowania.

W 2018 roku zalegalizowano medyczną marihuanę. Może ona być przepisana tylko dla obywateli luksemburskich lub osób mieszkających na stałe w Luksemburgu, opłacających ubezpieczenie zdrowotne (bądź w wyjątkowych przypadkach innych osób, które np. trafiły do szpitala i tu muszą zostać i się leczyć). Receptę może wydać lekarz, który odbył obowiązkowe szkolenie. Może ona być wydana w trzech przypadkach:

  1. ciężka choroba w zaawansowanej lub końcowej fazie, powodująca przewlekły ból,;

  2. choroby nowotworowe leczone chemioterapią wywołującą nudności lub wymioty;

  3. przy stwardnieniu rozsianym z objawową spastycznością.

  1. NAGŁE PRZYPADKI

ketterthillW sytuacji nagłej choroby lub wypadku można zawsze zadzwonić pod numer 112 i zamówić karetkę. Trzeba odpowiedzieć na kilka ważnych pytań typu: adres, co się stało, ile osób jest chorych itp. Dobrze się jednak zastanówmy, czy nie możemy sami udać się do szpitala, ponieważ tylko niezbędny przyjazd karetki jest bezpłatny.

W Luksemburgu działają 3 maisons medicales, które funkcjonują jak normalny gabinet lekarski, tyle że poza normalnymi godzinami pracy:defibrylatorydefibrillator aed

- w nocy od 20.00 do 7.00;

- w weekendy i święta od 8.00 do 7.00 następnego dnia.

Do północy można się udać do takiego gabinetu bezpośrednio, natomiast po 24.00 należy zadzwonić pod numer 112 i podać informacje o chorobie, a później lekarz skontaktuje się i albo przyjedzie do domu, albo przyjmie pacjenta w maison medicale.

Adresy:

- 54, rue Emilie Mayrisch, Esch-sur-Alzette,

- 110, avenue Lucien Salentiny, Ettelbruck, 

- 57, rue Michel Welter, Luxembourg.

Na terenie Luksemburga działa darmowa aplikacja Dispodoc (dostępna na app store i google play), która pozwala zlokalizować w czasie rzeczywistym lekarzy ogólnych, którzy są otwarci w najbliższej okolicy pacjenta.

W wielu miejscach, także w małych miejscowaściach, znajdują się defibrylatory (widoczny na zdjęciu obok), które służą do ratowania życia w przypadku ataku serca.

  1. MEDYCYNA PREWENCYJNA

La Ligue zajmuje się:

    • walką z gruźlicą i chorobami płuc,

    • medycyną szkolną,

    • konsultacjami dotyczącymi karmienia niemowląt,

    • edukacją i promocją zdrowia,

    • udzielaniem konsultacji palaczom,

    • przeprowadza badania spirometryczne,

Serwis "Gesond Liewen” zajmuje się pomocą prawną, psychologiczną i dietetyczną.

  1.  ZGON

  1. OPIEKA PALIATYWNA

Opieka paliatywna jest przeznaczona dla osób w zaawansowanej lub końcowej fazie poważnej i nieuleczalnej choroby, niezależnie od przyczyny. Obejmuje leczenie bólu i cierpienia psychicznego.

Ma na celu utrzymanie lub poprawę jakości życia osoby pod koniec życia oraz wsparcie osób w jej otoczeniu.

Opieka paliatywna może być świadczona w szpitalu, w zakładzie objętym ubezpieczeniem zdrowotnym lub w domu.

Prawo do opieki paliatywnej jest przyznawane na podstawie specjalnego formularza złożonego przez lekarza prowadzącego do Contrôle médical de la sécurité sociale.

Jeżeli przyznane zostanie prawo do opieki paliatywnej, osoba chora może skorzystać z tego przez 35 dni. Wyjątkowo okres ten może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek lekarza prowadzącego.

Narodowy Fundusz Zdrowia ustala, na podstawie opinii lekarskiej, zakres wsparcia potrzebny danej osobie. Aby zapewnić koordynację opieki, osoba nieuleczalnie chora otrzymuje książeczkę opieki, w której różni pracownicy służby zdrowia pracujący z pacjentem rejestrują świadczone usługi.

Krewnym pierwszego i drugiego stopnia przysługuje urlop na opiekę nad osobą nieuleczalnie chorą. Informacje w rozdziale o urlopach.

  1. EUTANAZJA

W Wielkim Księstwie każda osoba ma prawo do eutanazji lub wspomaganego samobójstwa, w przypadku gdy cierpienie wywołane chorobą jest nie do zniesienia przez pacjenta, a choroba jest nieuleczana. Pacjent taki ma wolność wyboru jak zakończyć swoje życie, a rolą lekarza jest przestrzeganie wszystkich warunków formalnych i proceduralnych (np. przeprowadzenie kilku wywiadów z pacjentem). Surowe warunki prawne gwarantują przejrzystość oraz kontrole aktów medycznych związanych z dobrowolnym przerwaniem życia. Lekarz może, kierując się względami sumienia, odmówić wykonania eutanazji., ale musi umotywować swoją decyzję i odpowiedzieć najpóźniej do 24 godzin od złożenia wniosku.

Eutanazja jest czynnością medyczną poprzez którą lekarz celowo kończy życie innej osoby na wyraźne i dobrowolne żądanie tej osoby. Wspomagane samobójstwo jest na tych samych warunkach, ale lekarz jedynie zapewnia środki niezbędne do tego celu.

Aby wniosek o eutanazję lub wspomagane samobójstwo był legalny pacjent musi:

    • być świadom w momencie składania wniosku;

    • podjąć decyzję bez zewnętrznej presji;

    • być pełnoletni i nie pozbawiony praw do samodzielnego wydawania decyzji przed sądem;

    • być w takim stanie choroby, która nie gwarantuje poprawy i wyleczenia;

    • w wyniku tego stanu ulegać stałemu i nieznośnemu fizycznemu lub psychicznemu cierpieniu, bez żadnej nadziei na poprawę.

Nieletni, osoby pełnoletnie pod opieką lub ochroną oraz osoby ubezwłasnowolnione, nie mogą legalnie domagać się eutanazji lub pomocy samobójczej. Rodzice, ani opiekunowie nie mogą składać takich wniosków w ich imieniu.

Wniosek musi złożyć pacjent na piśmie, z podaniem wszystkich danych osobowych, a także opatrzony datą i podpisem.

Jeśli pacjent jest fizycznie niezdolny do napisania i podpisania wniosku (na przykład z powodu paraliżu), może on być spisany przez osobę w wieku ustawowym, zgodnie z wyborem pacjenta, w obecności lekarza pierwszego kontaktu pacjenta, którego nazwisko musi pojawić się w dokumencie. Osoba wybrana przez pacjenta musi w dokumencie wskazać, że pacjent jest fizycznie niezdolny do samodzielnego napisania wniosku, podając przyczynę, a także podpisać i opatrzyć datą wniosek. Dokument nie musi być formalnie rejestrowany.

Pacjent może wycofać prośbę w dowolnym momencie bez uzasadniania. Pismo zostaje zwrócone pacjentowi.

Wniosek o eutanazję można też napisać na przyszłą okoliczność stanu upoważniającego do eutanazji. Ma to sens w przypadku chorób, w których pacjent jest pewien, że na pewnym etapie nie będzie już w stanie wyrazić swojej woli lub przedstawić na piśmie. Wniosek taki może również zawierać ustalenia dotyczące np. kremacji lub szczegółów ceremonii pogrzebowej.

Wniosek ten można dowolną ilość razy zmieniać i anulować, zawsze opatrując stosowną datą i rejestrując w Commission nationale de contrôle et d’évaluation. Nie ma limitu czasowego na ważność wniosku, ale Komisja jest zobowiązana do uzyskania potwierdzenia życzeń pacjenta raz na 5 lat od daty zgłoszenia.

Jeżeli lekarz będzie miał jakiekolwiek podejrzenia, że pacjent zmienił w ostatnim momencie swoją decyzję (nawet po zachowaniu, jeżeli pacjent nie może wyrazić tego samodzielnie), może nie dopuścic do eutanazji na podstawie wcześniej spisanego wniosku.

Każda osoba może także wyznaczyć „osobę zaufania”. "Osoba zaufania" może być rzecznikiem pacjenta, jeśli pacjent nie może już wyrazić swoich życzeń. Rolą "osoby zaufania" nie jest wyrażanie osobistej opinii, lecz informowanie lekarza rodzinnego o życzeniach pacjenta zgodnie z ich ostatnimi oświadczeniami na ten temat.

  1. TESTAMENT

Każda osoba, która chce decydować, co się stanie z jej majątkiem po śmierci musi sporządzić testament. Nawet jeżeli sporządzi testament, dzieci zmarłego są chronione prawem i mają prawo do określonego udziału w spadku.

Część majątku, którym może dysponować dowolnie spisujący testament, różni się zależnie od liczby następców:

    • jedno dziecko - 1/2 majątku;

    • dwoje dzieci - 1/3 majątku;

    • troje i więcej - 1/4 majątku.

Udziały dzieci są należne według prawa, ale jeżeli w testamencie jest inny zapis i dzieci nie upomną się na drodze prawnej o swoje udziały, to nie muszą nic dostać.

Testament mogą spisać tylko osoby powyżej 16 lat, w pełni władz umysłowych i z własnej woli.

Osoba w wieku 16-18 lat może według własnego życzenia rozdysponować 50% swojego majątku.

Są 3 rodzaje testamentu:

    • odręcznie spisana wola;

    • testament notarialny;

    • zapieczętowany testament.

Te trzy rodzaje testamentów są równie ważne (z pewnymi wyjątkami). Testament zawsze mozna zmienić lub anulować. Jego następna forma prawna nie ma znaczenia, jedynie testament sporządzony u notariusza musi być anulowany w formie notarialnej.

TESTAMENT HOLOGRAFICZNY (odręcznie spisana wola)

Jest w całości napisany ręcznie, opatrzony datą i podpisany przez spadkodawcę. Nie podlega żadnej innej formie.

Zaletą jest jej prostota, ale obarczona jest niestety pewnymi zagrożeniami.

Największym problemem z odręcznym testamentem jest ryzyko, że zostanie utracony. Istnieje niebezpieczeństwo, że testamentu nie będzie można znaleźć po śmierci lub że spadkobiercy będą nieświadomi, że zmarły miał testament spisany.

Dlatego w najlepszym interesie spadkodawcy jest przedsięwzięcie środków ostrożności, aby rodzina lub nawet inna obca osoba o tym testamencie wiedziały i mogły po śmierci spełnić jego wolę.

W tym celu każda osoba ma prawo zażądać, aby jej odręczne wpisy zostały zapisane w centralnym rejestrze testamentów.

Organem odpowiedzialnym za rejestrację testamentów jest Administration de l'enregistrement, des domaines et de la TVA - AED (1-3, avenue Guillaume, L-1651, Luxembourg). Opłata za rejestracje wynosi 9,92 €.

Wniosek o rejestracje musi zawierać następujące informacje:

    • imię i nazwisko spadkodawcy oraz współmałżonka;

    • data i miejsce urodzenia;

    • numer matricule;

    • zawód;

    • miejsce zamieszkania;

    • data spisania testamentu;

    • nazwisko i adres osoby lub instytucji, której powierzono testament lub miejsce, w którym jest przechowywany. Testament w urzędzie jest tylko rejestrowany, a nie przechowywany!.

Rejestracja jest tajna podczas życia spadkodawcy.

Po śmierci spadkodawcy każda osoba może, po okazaniu wyciągu z aktu zgonu, uzyskać informacje dotyczące istnienia spisanej woli pisanej, w tym informacje dotyczące miejsca, w którym jest przechowywana.

TESTAMENT NOTARIALNY

Musi być sporządzony w obecności 2 notariuszy lub notariusza i 2 świadków.

Testament jest dyktowany przez spadkodawcę. Notariusz może służyć doradztwem prawnym nad zapisami testamentowymi, aby nikt nie zatwierdził jego ważności.

Ponadto, notariusz jest prawnie zobowiązany do zarejestrowania testamentu w centralnym rejestrze testamentów. Notariusz zajmuje się także wprowadzeniem każdej zamiany w tym testamencie i jego anulowaniem.

Po śmierci spadkodawcy, podobnie jak w przypadku woli rejestrowanej, każdy może, po okazaniu wyciągu z aktu zgonu, uzyskać informację o testamencie w urzędzie Administration de l'enregistrement, des domaines et de la TVA – AED. Testament jest przechowywany u notariusza. Spadkobiercy po otrzymaniu informacji z urzędu rejestracji o miejscu przechowywania, powinni skontaktować się z notariuszem w celu zapoznania się z ostatnią wolą.

TESTAMENT ZAPIECZĘTOWANY

To dokument spisany przez spadkodawcę lub inną osobę odręcznie lub wydrukowany. Przedstawia się go notariuszowi w formie opieczętowanej (w zamkniętej kopercie) w obecności dwóch świadków.

Spadkodawca, notariusz i świadkowie podpisują tylko akt przekazania tego testamentu. Zawartość jest znana tylko spadkodawcy lub innej osobie, która go na jego życzenie napisała. Spadkodawca przekazując taki testament i podpisując akt jego przekazania u notariusza, tym samym potwierdza, że treść jest mu znana i jest jego wolą, nawet, jeżeli została napisana przez obcą osobę. Nie może z tego powodu dochodzić jakichkolwiek roszczeń od osoby spisującej.

Ten dokument również musi być zarejestrowany i z jego treścią można zapoznać się dopiero po śmierci spadkodawcy.

  1. POGRZEB I KREMACJA

Po śmierci lekarz wystawia zaświadczenie o zgonie z podaniem przyczyny.

Zgon powinien być zgłoszony do urzędu stanu cywilnego w gminie, w której nastąpiła śmierć. Nie musi tego robić osobiście najbliższa rodzina, można to zadanie powierzyć firmie pogrzebowej lub dowolnej innej osobie.

W gminie trzeba przedstawić:cmentarz 2

    • zaświadczenie o zgonie od lekarza;

    • rodzinną książeczkę zdrowia lub wszystkie dokumenty dotyczące zmarłego (dowody tożsamości, akt urodzenia, akt małżeństwa itp.);

    • jeżeli pogrzeb ma się odbyć w innej gminie potrzebne jest zaświadczenie o umieszczeniu zwłok w trumnie;

    • w przypadku kremacji, oprócz powyższego zaświadczenia, również zaświadczenie od lekarza, że smierć nie nastąpiła w wyniku wypadku/zabójstwa. Ważne, gdyby wystąpiła potrzeba przeprowadzenia ekshumacji. Dodatkowo zaświadczenie, że zmarły nie miał wszczepionego rozrusznika serca.

Gmina wyda akt zgonu i wyciągi z tego aktu, a także pozwolenie na transport i pochówek.

Jedno pozwolenie jest dla zakładu pogrzebowego, który może przetransportować zmarłego do kostnicy w miejscu pochówku lub do krematorium w przypadku kremacji. Drugie zezwolenie jest przeznaczone dla gminy odpowiedniej do miejsca pochówku zmarłego.

W przypadku kremacji autoryzacja jest udzielana przez urzędnika stanu cywilnego w miejscu śmierci, na podstawie dokumentu wyrażającego wolę zmarłego, który ma być poddany kremacji, lub, jeśli nie jest to możliwe, na wniosek członka rodziny lub innej osoby upoważnionej do zapewnienia pogrzebu.

Po śmierci bliskiego należy o tym fakcie powiadomić wiele organów administracji i innych urzędów (bank, miejsce pracy, ubezpieczyciel, notariusz (testament)itp.), których listę możemy znaleźć na guichet.lu.

  1. PRZEWIEZIENIE ZWŁOK DO POLSKI

Podajemy informację ze strony Ambasady RP w Luksemburgu:

Przewóz zwłok do Polski wymaga zaangażowania koncesjonowanej firmy zajmującej się międzynarodowym transportem zmarłych.

Urząd konsularny Ambasady RP w Luksemburgu wydaje zezwolenie na przewóz zwłok po przedłożeniu następujących dokumentów:

    • świadectwo medyczne (certificat medical), iż przyczyną zgonu nie była choroba zakaźna, wystawione przez lekarza który stwierdził zgon;

    • odpis zupełny/skrócony aktu zgonu lub na formularzu międzynarodowym;

    • zezwolenie na wywóz zwłok za granicę (laisser passer mortuaire) wydane przez Inspekcję Sanitarną w Ministerstwie Zdrowia;

    • zaświadczenie, potwierdzające, że ciało zostało zamknięte hermetycznie w metalowej trumnie wyłożonej warstwą substancji chłonnej o grubości co najmniej 5 cm (Procès-verbal de Mise en bière) wydane przez urząd gminy;

    • decyzja o zezwoleniu na pochowanie zwłok na cmentarzu w Polsce (zwana dalej „Decyzją”), wydana przez Urząd Miasta (organ właściwy: Prezydent Miasta) lub Starostwo Powiatowe (organ właściwy: Starosta) właściwe dla miejsca pochówku w kraju. Decyzja jest wydawana na wniosek członków rodziny lub upoważnionych przez nich osób (np. zakładu pogrzebowego) i powinna być niezwłocznie po otrzymaniu przesłana faksem na numer Konsulatu: +352 26 68 75 74, lub dowieziona przez przedstawiciela koncesjonowanej firmy zajmującej się międzynarodowym transportem zmarłych. „Decyzja” jest wydawana na podstawie powiadomienia o przyczynie zgonu przesyłanego faksem lub mailem do Urzędu Miasta lub Starostwa Powiatowego przez Konsulat lub rodzinę, wraz z odpisem aktu zgonu na formularzu międzynarodowym (wydawanym przez gminę miejsca zgonu).

Zezwolenie na przewóz prochów

Urząd konsularny Ambasady RP w Luksemburgu wydaje zezwolenie na przewóz prochów po przedłożeniu następujących dokumentów:

    • zaświadczenie o kremacji (certificat d’incineration);

    • odpis zupełny/skrócony aktu zgonu lub formularzu międzynarodowym;

    • świadectwo medyczne (certificat medical);

    • Decyzja o zezwoleniu na złożenie prochów na cmentarzu w Polsce (j.w).

Koszt uzyskania zezwolenia na przewóz zwłok/prochów - 50 EUR

Wszystkie koszty związane z przewozem zwłok i prochów do kraju ponosi osoba decydująca o pochówku.

  1. CMENTARZE

Z zasady wszystkie ciała powinny być pochowane, jeżeli nie zachodzą szczególne warunki, do 72 godziny po zgonie. Zmarły powinien być pochowany na cmentarzu w swojej gminie. Podobnie jak w Polsce miejsce na cmentarzu trzeba wykupić (koncesja na 15 lub 30 lat, odnawialna po tym okresie). Osoby zmarłe na terenie miasta, które nie wykupiły takiego miejsca, mogą być pochowane na cmentarzu w Merl w grobie bez koncesji. Miasto będzie mogło pozbyć się tego grobu po upływie 5 lat.

Cmentarz żydowski w Bellevue jest dostępny dla wyznawców judaizmu, nawet jeśli nie żyli ostatnio na terenie miasta. 

Kremacja jest legalna w Luksemburgu od 1972 roku, a jedyne krematorium zostało otwarte w Hamm 1995 r. Po kremacji są różne możliwości: złożenie urny w grobie, w kolumbarium lub w specjalnej urnie, która jest dostępna na cmentarzach Merl i Notre-Dame. Popioły można również rozrzucić na cmentarzach leśnych (7 miejsc w 2019) lub w „ogrodzie pamięci” w pobliżu krematorium Hamm. Prochy można tez rozsypać na własnej działce lub np. w miejscu, które zmarły szczególnie lubił, jednak wcześniej trzeba na to uzyskać zgodę burmistrza.

Nie można przechowywać urny w domu.

 

UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE

  1. DLA OSÓB PRZYJEŻDŻAJĄCYCH TURYSTYCZNIE

Polacy przyjeżdżający turystycznie do Luksemburga muszą mieć przy sobie Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Kartę tę wydaje NFZ. Karta upoważnia do korzystania z opieki zdrowotnej na terenie Luksemburga w podstawowym i niezbędnym zakresie. Lekarzowi należy taką kartę okazać, często wraz z dowodem tożsamości. Na podstawie karty EKUZ nie uzyskamy zwrotu, jeżeli wyjazd był zaplanowanym wyjazdem mającym na celu leczenie.

Tutaj można znaleźć wszystkie informacje, a tu podajemy tylko najważniejsze:

Wizyta lekarska w gabinecie – opłaty za wizyty różnią się w zależności od rodzaju udzielonych świadczeń a koszty zwracane są zazwyczaj w wysokości 88% kwoty określonej dla danego świadczenia zdrowotnego według oficjalnego cennika. Należy upewnić się, że każdorazowo za wizytę został wystawiony rachunek. Za wizytę lekarską w domu pacjenta koszty zwracane są w wysokości 80% minimalnego kosztu wizyty domowej.

Leczenie stomatologiczne

Za leczenie stomatologiczne obowiązuje częściowa odpłatność (nie dotyczy dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia). Jeżeli kwota wydatków na leczenie stomatologiczne nie przekracza limitu w wysokości 60 EUR rocznie, pacjent nie ponosi żadnych kosztów leczenia. Powyżej tego limitu, pacjent musi pokryć 12% kosztów leczenia. Protezy dentystyczne objęte są oddzielnym cennikiem i warunkami uzyskania refundacji.

Leczenie szpitalne

W przypadku leczenia szpitalnego, obowiązują bezzwrotne opłaty za każdy dzień pobytu 

w szpitalu - 20,93 EUR za dzień (maksymalnie za 30 dni w ciągu każdego roku kalendarzowego). Opłata ta nie dotyczy dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. W przypadku, kiedy hospitalizacja nie przekracza 3 dni lub honoraria medyczne nie przekraczają 100 EUR, należy zapłacić pełną kwotę za leczenie. Jeżeli pacjent wybierze salę jednoosobową i inne świadczenia ponadstandardowe, honoraria medyczne będą wyższe (+ 66%), gdyż nie jest to objęte ubezpieczeniem zdrowotnym. Takie koszty pacjent musi pokryć we własnym zakresie. Koszty innych świadczeń (opieka pielęgniarska, badania laboratoryjne, rentgen) zleconych przez lekarza pacjent musi pokryć w różnym stopniu zgodnie z oficjalnym cennikiem ustanowionym przez CNS.

Leki

Po okazaniu recepty i karty EKUZ w aptece, w zależności od rodzaju leków, obowiązuje dopłata

w wysokości 100%, 60%, 20% lub 0%.

Pacjent musi pokryć we własnym zakresie koszty świadczeń zdrowotnych w zakresie:

medycyny alternatywnej (akupunktura, chiropraktyka, osteopatia itp.) i psychoterapii. 

Zasady uzyskania zwrotu poniesionych kosztów leczenia: 

O zwrot kosztów można ubiegać się jeszcze w trakcie pobytu w Luksemburgu, zwracając się 

z wnioskiem do luksemburskiej narodowej kasy chorych: Caisse nationale de santé (CNS), Remboursements, L-2980 LUXEMBOURG. Do wniosku o zwrot kosztów należy załączyć: oryginały rachunków i dowodów zapłaty, recept i skierowań (zaleca się zachowanie kopii dokumentów dla siebie). Wymagane są także: kopia EKUZ, adres zamieszkania, międzynarodowy numer rachunku bankowego i kod identyfikujący bank (IBAN i BIC / SWIFT). Potwierdzenie o zwrocie kosztów zostanie wysłane na adres domowy.

Istnieje także możliwość ubiegania się o zwrot kosztów we właściwym oddziale NFZ po powrocie do Polski. Do wniosku o zwrot kosztów należy załączyć: oryginały rachunków i dowodów zapłaty.

  1. UBEZPIECZENIE OSÓB MIESZKAJĄCYCH W LUKSEMBURGU

W przypadku osób zatrudnionych na terenie Luksemburga wszystkimi formalnościami zajmie się pracodawca. I to on opłaca składki ubezpieczenia. O wszystkich przywilejach z tego wynikających i leczeniu piszemy w rozdziale zdrowie.

Osoby powyżej 18 lat bez pracy i nie objęte ubezpieczeniem rodzinnym (ubezpieczenie rodziców obejmuje dziecko do 30 lat, pod warunkiem, że nie osiąga ono gwarantowanego minimalnego dochodu dla jednej osoby, albo studiuje), mogą wykupić w CCSS ubezpieczenie zdrowotne tzw. assurance volontaire za 114,72 € za rok (2019). Po trzech miesiącach od ubezpieczenia nabywa się prawa do zwrotu kosztów leczenia dla ubezpieczonego, a dopiero po roku dla jego rodziny.

Składki powinno opłacać się zaraz po utracie wcześniejszego świadczenia, wtedy mamy kontynuację ubezpieczenia. Jeżeli składamy wniosek bez wcześniejszego ubezpieczenia, to okres składkowy obowiązuje od momentu złożenia wniosku.

Ubezpieczenie można w każdej chwili anulować poprzez złożenie pisemnego oświadczenia. W przypadku nie wniesienia dwóch ostatnich rat składki, automatycznie traci się ubezpieczenie.

Jeżeli zatrudnimy się, ale praca nie jest pewna, to możemy nadal opłacać te składki przez okres 6 miesięcy. Dobrowolne składki ubezpieczeniowe powielające obowiązkowe ubezpieczenie są zwracane osobie zainteresowanej. Jest to o tyle dobre, że w razie utraty pracy np. po okresie próbnym, nadal mamy kontynuacje leczenia i nie musimy czekać 3 miesięcy na uzyskanie praw do zwrotów kosztów leczenia.air rescue

Oprócz obowiązkowego ubezpieczenia warto ubezpieczyć się dodatkowo. Na przykład w CMCM. Składka za rok wynosi od ok. 200 € do 1000 € (zależy od wieku ubezpieczonego i wybranego pakietu), a obejmuje wiele dopłat nieobjętych ubezpieczeniem obowiązkowym np. pobyt w pokoju 1-osobowym w szpitalu, opiekę specjalistów wyższego szczebla, dopłaty do zabiegów stomatologicznych, transport sanitarny, leczenie za granicą. Ubezpieczenie to obejmuje całą rodzinę, gdy tylko jeden członek jest ubezpieczony.

Inna możliwość to dodatkowe ubezpieczenie w Luxembourg Air Rescue, zwłaszcza w zakresie transportu sanitarnego (lokalnie i z zagranicy). Składka rodzinna wynosi 65 € rocznie dla osoby samotnej, a 115 € dla rodziny.

UBEZPIECZENIE EMERYTALNE jest również opłacane przez pracodawcę.

Po utracie pracy, jeżeli pracowaliśmy przez 12 miesięcy w ciągu 3 ostatnich lat możemy kontynuować ubezpieczenie emerytalne w CCSS. Wniosek należy złożyć w ciągu 6 miesięcy od utraty pracy.

Można również w okresie normalnej pracy płacić składki dodatkowe na ubezpieczenie emerytalne, zwłaszcza w okresach, kiedy zarabiamy mniej.

Osoba, która nie spełnia wymogów dla dalszego ubezpieczenia emerytalnego może ubezpieczyć się dobrowolnie, jeżeli nadal spełnia następujące warunki:

  • zaniechanie lub ograniczenie działalności zawodowej z przyczyn rodzinnych - małżeństwo, kształcenie dzieci, pomoc i opieka świadczona na rzecz członka rodziny;

  • mieszka w Wielkim Księstwie Luksemburga,

  • opłacała obowiązkowe składki przez co najmniej 12 miesięcy,

  • nie starsza niż 65 lat w chwili składania wniosku,

  • nie ma uprawnienia do emerytury indywidualnej w momencie składania wniosku,

  • otrzyma pozytywną opinię o kontroli medycznej.

Na tej stronie znajdują się linki do wszystkich instytucji opieki społecznej w Luksemburgu.

KONTO W BANKU

  1. PO CO?

A choćby po to, że bez konta w banku nie da się załatwić wielu spraw, albo przynajmniej będzie to trudniejsze.reiffeisen

Po pierwsze, wynagrodzenie jest przelewane na konto bankowe.

Po drugie, nie można wynająć mieszkania, gdy nie wykaże się, że ma się pieniądze na utrzymanie.

Po trzecie, wszystkie zasiłki i dofinansowania od państwa są również wypłacane na konto.

Ponadto bank udzieli kredytu na zakup samochodu czy domu, no i dostaniemy kartę bankomatową oraz płatniczą, bez których trudno sobie wyobrazić życie. Kartą można zapłacić bez problemu we wszystkich sklepach, restauracjach, punktach usługowych, parkomatach, niektórych budkach telefonicznych, automatycznych kasach biletowych na dworcu. Zdarzało się nawet zapłacić kartą na straganie podczas jarmarku. Za to niemal nigdzie (z wyjątkiem banków) nie są przyjmowane banknoty 500 €, natomiast banknoty 200 € oraz nierzadko 100 € bywa, że nie są przyjmowane w mniejszych sklepach.

  1. JAK?

Z dowodem tożsamości, potwierdzeniem zameldowania w Luksemburgu i umową o pracę można otworzyć konto w każdym banku bez problemu. W przypadku braku umowy o pracę należy wykazać źródło dochodów.bank BIL

  1. GDZIE?

bankomatWydawałoby się, że w kraju, które jest „zagłębiem” bankowym, znalezienie banku nie jest trudne. Większość banków jednak nie oferuje usług dla klientów indywidualnych. Z tych dostępnych ogółowi można polecić: 

Który jest najlepszy? To już trzeba samemu sprawdzić porównując konkretne usługi w różnych bankach.

Banki są otwarte na ogół od 8.15 do 17.00 (niektóre 8.30–16.30). W przerwie na lunch (12.00–14.00) mogą być czynne tylko niektóre okienka i mogą się tworzyć kolejki.

Jedyną firmą upoważnioną do wydawania w Luksemburgu tzw. podpisów elektronicznych, jest LuxTrust. Banki oferują swoim klientom usługę po korzystniejszej cenie lub gratis.

FORMALNOŚCI PO WYNAJĘCIU MIESZKANIA

Portalem ułatwiającym życie petentowi jest De Guichet. Jest to przede wszystkim strona internetowa, bogata w informacje na temat załatwiania formalności związanych z pracą, życiem rodzinnym i opieką socjalną, nauką, transportem i komunikacją w szerokim aspekcie, a także zamieszkaniem w sensie kupna/sprzedaży/wynajmu oraz kwestiami związanymi z pomocą państwa w finansowaniu remontów i modernizacji. W wirtualnym okienku znajdziemy szereg formularzy i wniosków wraz z obszernymi instrukcjami dotyczącymi ich wypełniania.

Wirtualny urzędnik przyjmuje w chwili obecnej w języku francuskim, niemieckim i angielskim

Nim zarejestrujemy się jako klient na guichet, powinniśmy uwiarygodnić nasz podpis. Zrobimy to na LuxTrust. Najpopularniejszą i najtańszą (ok. 35 € przy zamówieniu bezpośrednim, a czasami darmową w banku) formą podpisu elektronicznego jest token.

  1. ZAMELDOWANIE

Po wynajęciu mieszkania należy zameldować się jak najszybciej (do 5 dni) w odpowiednim do zamieszkania urzędzie miasta/gminy.

Wraz z zameldowaniem po raz pierwszy dostajemy tutejszy nr PESEL (matricule), którego budowa jest taka sama, jak polskiego (data urodzenia w formacie RRRRMMDD + pieciocyfrowy numer). Matricule jest jednocześnie numerem ubezpieczenia i przydaje się w wielu sytuacjach, generalnie tam, gdzie w Polsce przydaje się PESEL.

Zmiana adresu będzie się też wiązać z obowiązkiem jego zmienienia w różnych innych instytucjach: szkole, pracy, banku itp.

Na przeprowadzkę przysługuje 2 dni wolnego z pracy, jeżeli już jesteśmy zatrudnieni. Można je wykorzystać akurat na załatwienie wszystkich formalności administracyjnych.

  1. PRĄD, GAZ, WODA

Podczas wprowadzania się do nowo wynajętego mieszkania należy sprawdzić, czy różne przyłącza są opłacone i przepisać je na siebie.licznik pradu

Za wodę płacimy w gminie, a liczniki, albo są indywidualne, albo zbiorowe (często w budynkach wielorodzinnych). Zazwyczaj płaci się dwa razy do roku na podstawie odczytów z liczników.

Wodę z kranów można pić bez przegotowania, ale, zwłaszcza w stolicy, ma bardzo dużą zawartość wapnia i osadza się w czajnikach. Warto zaopatrzyć się w dużą ilość odkamieniacza lub w bardzo tu popularne filtry do wody.

Jakość wody jest przedmiotem stałego monitorowania i musi spełniać surowe normy określone w rozporządzeniu Wielkiego Księcia z 2002 r. Rutynowe kontrole przeprowadza się raz na miesiąc, a całkowite 2/3 razy do roku. Całkowita liczba kontroli przeprowadzonych to ok. 2000 rocznie.

Każdy może zapoznać się z ostatnim raportem badań na stronach gmin.

licznik wodyZa prąd płaci się bezpośrednio dostawcy.

Dostawcy prądu i gazu w kraju

      • LEO (Luxembourg Energy Office);

      • Enovos i jego pokrewne firmy: Steinergy (dla gminy Steinfort), NordEnergie (gminy Dierkirch i Ettelbruck);

      • Creos.

Gaz nie jest szeroko rozpowszechniony i wiele miejscowości nie ma możliwości podłączenia do sieci.

W Luksemburgu od 20 lat działa Institut Luxembourgeois de Régulation (ILR), który działa w interesie konsumenta i zapewnia oraz nadzoruje prawidłowe funkcjonowanie rynku w oparciu o zdrową konkurencję.

Reguluje on działanie takich dziedzin gospodarki jak: łączność elektroniczna, energia elektryczna, gaz ziemny, usługi pocztowe, transport i częstotliwości radiowe. Kontroluje taryfy i przepisy z prawem do nakładania sankcji administracyjnych na firmy.

Wobec konsumentów pełni trzy misje:

      • informacyjną,

      • mediacyjną, gdy dochodzi do sporu z dostawca usług,

      • ochronną poprzez wymagania standardów umów.

W przypadku różnych pytań i problemów można się skontaktować z tą instytucją.

  1. TELEWIZJA, INTERNET, TELEFON

Wiadomo, bez tych usług trudno żyć, więc będzie to zapewne nasza pierwsza ważna decyzja po przeprowadzce.

UWAGA! W niektórych rejonach kraju nie można sobie wybrać usługodawcy telewizji kablowej, ponieważ to gminy podpisują umowy z konkretną firmą.

Oferty ograniczają się na szczęście do niezbyt licznych firm, więc ten wybór nie będzie aż tak trudny.antena

Oferta usługodawców telefoniczno-internetowych jest coraz szersza i nie do opisania w krótkich słowach. Trzeba dokładnie przeczytać ich oferty na stronach internetowych.

W Luksemburgu nie ma abonamentu telewizyjnego za telewizję publiczną. Płaci się po prostu dostawcy za usługę. Osoby oglądające telewizję za pomocą anteny satelitarnej nie muszą nic płacić. Założenie anteny satelitarnej uniezależnia nas od usługodawców i daje możliwość oglądania polskich programów, ale jest obłożone pewnymi warunkami, z których najważniejszy to taki, aby anteny nie było widać od ulicy. Ponadto podpisując umowę najmu mieszkania, powinniśmy zwrócić uwagę na to, czy jest w umowie wyraźnie napisane, że zainstalowanie anteny nie jest dozwolone. Czasem właściciele wykluczają jedynie możliwość przymocowywania talerza bezpośrednio do ściany. Wtedy nadal jednak pozostają nam różne ciekawe opcje montowania anteny na specjalnych wspornikach, względnie przykręcenia do elementów metalowych np. balkonu. 

W całym Wielkim Księstwie nie ma numerów kierunkowych ani podziału na regiony. Przeprowadzając się do innego lokum, możemy za opłatą 50 € „zabrać” ze sobą numer telefonu. Rezultatem tego jest fakt, że na podstawie samego numeru telefonu trudno jest zlokalizować, w jakim rejonie miasta/państwa znajduje się abonent. Jako ciekawostkę warto dodać, że w Luksemburgu nie ma jednego standardu długości numeru telefonicznego. Numery mogą być 4-cyfrowe aż do 9-cyfrowych. Rozróżnienie operatorów na podstawie prefiksów też nie jest już teraz takie ewidentne, gdyż od niedawna można w Luksemburgu zmienić operatora, zostawiając sobie swój stary numer.

Internet – dostęp do darmowego wifi bez problemu uzyskamy w wielu miejscach turystycznych: lotnisku, dworcach kolejowych (CFL-FREE-WIFI), niektórych pociągach, hotelach, czy kawiarniach. W miejscach oznaczonych „city wifi zone”: w stolicy, Esch-sur-Alzette, Dudelange, Kaerjeng, Gravenmacher, Rumeldange oraz w niektórych gminach. Do korzystania z internetu potrzebna jest darmowa rejestracja. Po wybraniu w aparacie internetu „citywifi Free”, czekamy aż pojawi się strona powitalna (lub szukamy portal.citywifi.lu). Wchodzimy do „Créez votre compte c’est gratuit” i wpisujemy swoja nazwę użytkownika (4-12 znaków) i podajemy numer telefonu, na który przyjdzie potwierdzenie i hasło. Jeżeli chcemy mieć lepsze połączenie i bez reklam, to potrzebujemy „citywifi premium”, które kosztuje ok. 5 euro miesięcznie.

Luksemburg od 2015 r. sprzedaje katy prepaid tylko po okazaniu dowodu identyfikacyjnego. Od 2017 r. zniesiono opłaty roamingowe. Największym operatorem telefonii komórkowej (także pocztowym, telewizyjny, internetowym) jest POST. Można tam kupić kartę prepaid za 10 euro ważną miesiąc. Doładowanie karty można łatwo wykonać przez internet.

  1. ŚMIECI

Śmieci w Luksemburgu są skrupulatnie segregowane.

Każdy lokator domu otrzymuje kilka specjalnych kubłów na różnego rodzaju śmieci. W blokach mieszkalnych część śmieci gromadzi się osobiście, a część w większych kontenerach zbiorczych.

Zasady segregowania śmieci zależą w dużej mierze od uchwały danej gminy, więc tam w pierwszym rzędzie należy udać się po informacje.

Za wywóz śmieci płacimy w gminie razem z rachunkiem za wodę.

Na wywozie można zaoszczędzić zamawiając mniejszych rozmiarów kubeł na codzienne odpadki lub zamiast zamawiania kubła na odpady biologiczne, utylizować je we własnym kompoście.

kubel na smieciKubły po zamówieniu i opłaceniu dostarczą nam do domu, albo otrzymamy od zarządcy budynku. Niebieskie worki (sac bleu) często pobiera się osobiście w gminach.smieci

Do niebieskich worków wrzucamy plastikowe butelki, kartony po napojach i puszki. Na workach jest wyraźnie narysowane, co można do takiego worka wrzucić, a co nie. Worki te co 2 tygodnie (harmonogram jest podany na specjalnych ulotkach) są wywożone i należy pamiętać, aby dzień wcześniej taki worek wystawić w odpowiednim miejscu (najczęściej na chodniku przed domem).

UWAGA! Śmieci w innych workach lub ze złą zawartością nie będą zabierane.

Jest kilka rodzajów kubłów/skrzynek na śmieci: na odpady nie podlegające segregacji, na odpady biodegradowalne (zielone), na papier, na szkło. Kolory i kształty trochę się różnią pomiędzy gminami. W niektórych gminach można jeszcze pozbyć się większych odpadów z ogródka (gałęzi), a w innych trzeba je samodzielnie wywozić.

Śmieci o dużych gabarytach, np. meble, są wywożone raz na kilka miesięcy lub po zgłoszeniu w gminie.

W wielu miastach znajdują się punkty, gdzie można pozbyć się starych ubrań, papieru i szklanych butelek. W sklepach spotyka się pojemniki na baterie, żarówki.

Możemy też, nie czekając na śmieciarkę, pozbyć się osobiście odpadów na wysypisku. Mieszkańcy gminy mają czasami specjalne karty upoważniające na wjazd na śmietnisko gminne, aby inne osoby nieupoważnione nie pozbywały się tu śmieci.

Ogólnie dostępne jest wysypisko w Service d'hygiene, 48, route d’Arlon w Luksemburgu.

Posiadaczy psów uczulamy na sprzątanie po swoich pupilach. W wielu miejscach/parkach znajdują się specjalne woreczki na psie odchody.

  1. PARKING/WINIETKI

O publicznych parkingach i winietkach pisaliśmy już w rozdziale o komunikacji. Tutaj jeszcze tylko kilka wyjaśnień dodatkowych.parkingzkarta

Jeżeli jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami parkingu lub choćby miejsca parkingowego, to problem parkowania przy domu mamy rozwiązany. Jeżeli wyrobiliśmy winietkę, to również kolejny problem z głowy. Niestety znalezienia miejsca do parkowania to nam nie rozwiąże. Z winietką nie ma zniżek na parkingach podziemnych i tak trzeba parkować na ulicy. Nie zapomnijcie wystawić zegara. Nawet z winietką możecie zapłacić 24 € kary, jeżeli zegar nie będzie w widocznym miejscu i ustawiony na odpowiednią godzinę.

Winietki spoza Lux-Ville nie uprawniają do darmowego parkowania „na zegar” w stolicy i vice-versa. Poprawne odczytanie informacji na znaku parkingu, to też pewna sztuka dla osób, które dopiero co oswajają się z parkowaniem. Patrząc na zdjęcie obok odczytujemy: za parkowanie trzeba płacić od poniedziałku do piatku w godzinach 07.00-19.00, oprócz 2 godzin, na które można stać z winietką. Czyli mieszkając w dzielnicy Limpertsberg mamy winietkę z literkami "LI" i na nią mamy darmowe parkowanie w swoje dzielnicy przez cały czas. Odwiedzając Kirchberg możemy z tą winietką stać 2 godziny bez płacenia, a za pozostałe godziny musimy zapłacić.

Na samochód z polską rejestracją również można otrzymać winietkę, jednakowoż winietka taka (provisoire, czyli tymczasowa) ważna jest 6 miesięcy i nie może być przedłużana. Po upływie tego okresu należy auto przerejestrować na miejscowe numery i wtedy zgłosić się po winietkę „prawdziwą”, oczywiście zdając tę tymczasową.

Obowiązek przerejestrowania auta jest niezależny od winietki - takie są przepisy ogólne dla samochodów, których właściciele mieszkają na stałe w Luksemburgu.