XIV. Kupno samochodu

1. Prawo jazdy
2. Nowy czy stary?
3. Salony samochodowe
4. Czas oczekiwania
5. Czy warto się targować?
6. Kredyty
7. Ubezpieczenie
8. Rejestracja
9. Podatek drogowy
10. Przepisy ruchu drogowego

Prawo jazdy  – od 1 maja 2004 roku wymiana polskiego prawa jazdy nie jest wymagana, pod warunkiem, że posiadamy prawo jazdy wydane w formacie europejskim. Jednakże zaleca się rejestrację prawa jazdy w:
Société Nationale de Contrôle Technique (SNCT)
Service permis de Conduire
2A, rue Kalchesbruck
L-1852 Luxembourg
tel. (+352) 35 72 14 -713, -716, -720
lub wymianę na luksemburskie (płatne), aby w przypadku zgubienia\kradzieży uzyskać szybko duplikat, bez dodatkowej jazdy do Polski.
Rejestrując prawo jazdy, otrzymuje się dodatkowy dokument, który należy nosić łącznie z prawem jazdy. Dokument taki jest ważny do ukończenia 50 roku życia, później należy zrobić dodatkowe badania lekarskie, aby przedłużyć jego ważność.
Posiadanie polskiego prawa jazdy nie przeszkadza luksemburskiej policji karać użytkownika punktami karnymi. Pod tym względem jesteśmy traktowani, jak każdy inny Luksemburczyk i znajdziemy się w policyjnej bazie danych.

Można zdawać egzamin na prawo jazdy w Luksemburgu. Z doświadczeń wynika, że jest to o wiele przyjemniejsze doznanie niż w Polsce. Testy na egzaminie teoretycznym można zdawać w języku francuskim, niemieckim, angielskim lub portugalskim. Na teście należy się wykazać znajomością kodeksu drogowego, a następnie zaliczyć jazdę. Tu można znaleźć listę szkół jazdy.
Warto nauczyć się dwóch podstawowych zasad: pieszy ma zawsze pierwszeństwo i to respektowane w praktyce, a samochody nadjeżdżające z prawej strony należy przepuścić na wszystkich skrzyżowaniach równorzędnych, których jest tu bardzo dużo.
Aby dostać prawo jazdy, trzeba mieć zaświadczenie o niekaralności, badanie lekarskie, zdjęcie i zaświadczenie o zameldowaniu. Koszt kursu teoretycznego to ok. 78 € (12 godz.), a praktycznego to ok. 50 €/godz. (obowiązkowo min. 16 godz. jazdy), a koszt zapisu to 32 €.

Nowy czy stary? – w Luksemburgu jeden samochód przypada na ok. 1,25 mieszkańca (2005). 60% ogółu samochodów to samochody, które mają mniej niż 5 lat. Wśród nowych samochodów najwięcej kupuje się marek niemieckich ok. 38% (w kolejności najpopularniejsze marki: VW, BMW/Ford/Mercedes, Audi/Opel), następnie francuskich ok. 18% (Renault, Peugeot, Citroen) i japońskich 10% (Toyota, Nissan).
Wśród bardziej ekskluzywnych samochodów króluje Porsche (1800 szt.), Jaguar (1519), Lexus (544), Ferrari (289), Cadillac (187).

Wśród obywateli Luksemburga przeważa trend, aby kupować samochody nowe. Oczywiście jest to związane z proporcjami zarobków do cen samochodów, ale i w porównaniu do cen tych samych modeli u dealerów w innych krajach, w tym nawet w Polsce. Przy porównaniach warto wziąć pod uwagę nie tylko bezwzględną cenę modelu, ale także dokładnie sprawdzić, co sprzedawca oferuje w standardzie, gdyż w Luksemburgu za podstawową cenę dostajemy często to, za co w innych krajach trzeba zapłacić ekstra. Samochód można kupić od 10 000 €, a dobrej klasy już za ok. 20 000 €.

Ceny nowych samochodów można sprawdzić tutaj (niestety ceny już się zdezaktualizowały), a listę miejsc, gdzie sprzedają samochody używane tutaj.

Salony samochodowe – do dyspozycji jest szeroka gama dealerów samochodowych, zapewne każdy znajdzie coś dla siebie. Najczęściej obok samochodów nowych dealerzy sprzedają też auta używane. W większości salonów do tej pory można było bez problemu wybrać się na jazdę próbną, bez zbędnych formalności i bez pracownika salonu. Zdaje się, że ta era ufności już odchodzi, ale nie do końca, więc należy z jazdy próbnej skwapliwie skorzystać.
Podajemy linki do najlepiej sprzedających się marek:
Volkswagen
Toyota
Renault
BMW
Audi
Mercedes-Benz
Peugeot
Ford

Czas oczekiwania – rzadko się zdarza kupno od ręki, choć jest jedna taka sytuacja – doroczny Autofestival. Odbywająca się na przełomie stycznia i lutego wielka wyprzedaż samochodów we wszystkich salonach, podczas której można kupić samochód sporo taniej, pod warunkiem że nie będziemy zbyt wybrzydzać i weźmiemy to, co jest akurat w salonie. O popularności tej formy kupna może świadczyć fakt, że 20% sprzedaży rocznej samochodów odbywa się właśnie w ramach Autofestivalu.
W innych przypadkach czeka się na sprowadzenie samochodu średnio 3 miesiące.

Czy warto się targować? – dealerzy samochodowi są podatni na pewne nasze naciski, lecz o obniżeniu ceny to raczej nie możemy marzyć, aczkolwiek uzyskanie dodatkowego wyposażenia w cenie oferowanej jest do wywalczenia.

Kredyty – kredyt dostaniemy w banku bez większych problemów, oczywiście pod warunkiem, że pracujemy i nasze zarobki wystarczą na jego spłatę.

Ubezpieczenie – kupiony samochód trzeba ubezpieczyć.
Stawki ubezpieczeniowe są w Luksemburgu dosyć wyrównane, choć zdarzają się „niezwykłe” oferty i okazje na to, żeby samochód ubezpieczyć ciut taniej. Przed podpisaniem umowy ubezpieczeniowej warto wspomnieć ubezpieczycielowi lub brokerowi o tym, że posiadamy zniżki (jeśli je naprawdę mamy) u polskiego lub jakiegokolwiek innego ubezpieczyciela. Dlaczego? Ano dlatego, że są one HONOROWANE przez lokalne towarzystwa ubezpieczeniowe. Aby takowe uzyskać, należy przedstawić stosowny dokument z Polski lub innego kraju z adnotacją o przysługującej nam zniżce. Czasem wystarczy dać do skserowania swoją obecną polisę, bez potrzeby uzyskiwania dokumentu z kraju pochodzenia. Znane są przypadki problemów oraz niechęci wydawania takiego dokumentu przez poprzedniego ubezpieczyciela – zwłaszcza z Polski – ale nie wolno się poddawać, bo taki dokument się nam po prostu należy i kropka.
UWAGA!!! Jeśli auto w Polsce lub innym kraju, z którego pochodzimy, było zarejestrowane na kogoś, innego np. tatę, mamę, brata, a my byliśmy jego użytkownikiem, to zniżki są także honorowane. Warto się więc o taki dokument postarać, bo można naprawdę sporo zaoszczędzić.
Bonus malus czyli najniższa możliwa do uzyskania zniżka to 55%.

Kilka dni przed odebraniem auta trzeba poinformować dealera, gdzie samochód będzie ubezpieczony. Trzeba także powiadomić agenta ubezpieczeniowego, u którego mamy zamiar ubezpieczyć auto, o dniu, w którym je odbieramy. W dniu odbioru będzie na nas czekała zielona karta, która jest wydawana na okres 3 miesięcy, podczas których załatwiamy resztę formalności związanych z ubezpieczeniem, czyli pokazujemy stosowne dokumenty o zniżkach, płacimy stawkę ubezpieczeniową itp. Co ciekawsze za tę 3-miesięczną kartę nie płacimy nic w momencie jej odbioru. Zapłacimy dopiero w momencie wyliczenia ostatecznej stawki ubezpieczenia na podstawie wartości samochodu, udowodnionych przez nas zniżek oraz formy i pakietu, jaki wybierzemy. Na te kalkulacje czasem przyjdzie nam poczekać miesiąc i dłużej, ale możemy spokojnie jeździć – choć jeszcze nie zapłaciliśmy ani grosza za ubezpieczenie, nasz samochód jest jak najbardziej przez ubezpieczyciela chroniony.

Rejestracja – jak już udało się nam kupić wymarzone auto, warto by je zarejestrować w stosownym urzędzie. I teraz mamy miłą niespodziankę, ponieważ tym zajmuje się za nas dealer, który nam samochód sprzedał. Oczywiście nie robi tego za darmo, ale cena jest zwykle wliczona w cenę samochodu lub wynosi ok. 50 €.
Za kolejne 50 € możemy sobie zażyczyć indywidualny numer rejestracyjny (np. z naszymi inicjałami i datą urodzenia), jednakże wybór będziemy mieli dosyć ograniczony. Obecnie w Luksemburgu obowiązują dwa standardy numeracji w tej dziedzinie: 2 litery – 4 cyfry (np. LU 1234) oraz 5 cyfr (jedyny znany w Europie przypadek systemu rejestracji zupełnie pozbawionego oznaczeń literowych!). Co ciekawsze, w przypadku rejestracji zawierających litery – nie mają one nic wspólnego z rejonizacją.
W ciągu 20 dni nasze dane są wprowadzane do Krajowej Centralnej Bazy Danych. Na koniec tych 20 dni dostaniemy pocztą informacje oraz rachunek dotyczący tzw. opłaty drogowej (winietkę potwierdzającą opłacenie podatku należy okazywać na żądanie policji, więc dobrze jest ją mieć np. z dowodem rejestracyjnym), uprawniającej nas do poruszania się po drogach publicznych i autostradach na terenie Wielkiego Księstwa. Kwota ta jest inna dla każdego samochodu. Począwszy od 1 stycznia 2007 roku, jest ona obliczana na podstawie rodzaju stosowanego paliwa oraz ilości wydalanego dwutlenku węgla. Tu znajduje się odpowiedni przelicznik.
UWAGA 1: Kupując samochody ekologiczne możemy zaoszczędzić na wstępie sporą sumę. Państwo przyznaje specjalną premię CAR-e (750 euro przy wydalaniu 100 g/km CO2, samochody wyjątkowo ekologiczne, które wydalają do atmosfery mniej niż 100 g/km nagradzane będą aż 1500 euro), o której można poczytać tutaj.
UWAGA 2: Może się zdarzyć, że nabywcą samochodu jest zamężna kobieta. Takie osoby traktowane są tu specjalnie, a wyjątkowość polega na tym, że SNCT w Sandweiler ma zwyczaj wydawać w takim przypadku dowód rejestracyjny samochodu na nazwisko panieńskie mężatki i to niezależnie od tego, czy delikwentka takowe w ogóle nosi i ma wpisane w dokumencie tożsamości. Znamy co najmniej kilka takich przypadków. Jeśli więc mężatce z jakiegoś powodu to nie pasuje (bo np. ani w prawie jazdy, ani w paszporcie nie ma takiego nazwiska), to powinna się upewnić, czy i w stosunku do niej nie planuje się podobnego manewru i ewentualnie uprzedzić ;-)

W przypadku nowego pojazdu obowiązek wykonywania kontrolnego badania technicznego zawieszony jest na okres 3 lat. W praktyce pierwsze badanie wykonywane jest na zlecenie dealera tuż przed tym, zanim nasze nowe auto zostanie zarejestrowane, a my o jego przeprowadzeniu dowiadujemy się jedynie z certyfikatu homologacyjnego, jaki powinna zawierać dokumentacja wręczana nam przy odbiorze samochodu.
Po tych 3 latach otrzymamy informację ze stacji kontroli pojazdów, że danego dnia, o danej godzinie musimy się stawić na badanie techniczne. Koszt badania to zaledwie 23 euro.

Na terenie kraju znajdują się 3 stacje kontroli technicznej pojazdów:

Jeżeli ktoś planuje przerejestrować samochód przywieziony z Polski, powinien przeczytać to. Jeżeli ktoś planuje operację odwrotną, czyli przewieźć do Polski samochód zarejestrowany w Luksemburgu, może poczytać informacje „z pierwszej ręki” na forum polska.lu.

Podatek drogowy – wraz z zakupem samochodu czeka nas zapłacenie podatku drogowego. Wezwanie do zapłaty dostaniemy do domu i należy tę opłatę uiścić, a następnie czekać na otrzymanie winietki. Operacja ta może trwać ok. 2 tygodni, więc przez ten czas należy jeździć z potwierdzeniem wpłaty, aby nie narazić się na nieprzyjemności w razie policyjnej kontroli. Winietka nie musi już być naklejana na szybę, ale musimy ją mieć w samochodzie.
Od 1 stycznia 2007 r. wchodzą nowe regulacje co do wysokości podatku drogowego w Wielkim Księstwie Luksemburga. W przypadku samochodów zarejestrowanych po 1 stycznia 2001 r. obowiązywać będzie określony współczynnik uzależniający wysokość opłaty rocznej od typu silnika i poziomu emisji CO2 przez układ wydechowy pojazdu. Odpowiedni kalkulator znaleźć można TUTAJ. Co ciekawsze, dla samochodów z silnikiem diesla, w przypadku których poziom emisji cząsteczek nie przekracza 10 mg/km (określonych w w/w kalkulatorze jako Diesel mat Bonus) przewidziana jest dodatkowa zniżka w podatku w wysokości 40 euro.
Jeśli chodzi o pojazdy zarejestrowane przed 1 stycznia 2001 r., podatek drogowy zależny będzie tu nie od poziomu emisji spalin, ale od pojemności silnika i możliwy do wyliczenia na podstawie innej tabelki opublikowanej na stronie www.rtl.lu.

Przepisy ruchu drogowego – Z kodeksem ruchu drogowego można zapoznać się ściągając plik (pdf) ze strony legilux.lu.

W dniu 1 kwietnia 2008 r. weszły w życie następujące regulacje w luksemburskim prawie o ruchu drogowym:

1) wszystkie pojazdy czterokołowe winny mieć na wszystkich kołach założone opony tego samego typu. Stosowanie ogumienia ze zróżnicowanym bieżnikiem (acz takim samym na oponach na tej samej osi) dopuszczone będzie jedynie w przypadku pojazdów wyposażonych w więcej niż dwie osi;

2) dzieci poniżej trzeciego roku życia winny być przewożone w specjalnie do tego przeznaczonych fotelikach, posiadających ponadto stosowny atest. Co ważniejsze – nawet jeśli korzystamy z innego niż własny środek transportu (np. taksówka) zobowiązani jesteśmy do przestrzegania tego przepisu. Przepis ten nie obowiązuje jednak w przypadku jazdy autobusem. Natomiast dzieci pomiędzy 3 a 17 rokiem życia, mierzące poniżej 1,50 m wzrostu (od 1 listopada 2008 r. również poniżej 36 kg wagi) powinny być przewożone w siedzeniach specjalnie do tego przystosowanych (prawdopodobnie chodzi o fotele z regulacją wysokości pasów bezpieczeństwa do wzrostu pasażera). Przepis ten obowiązywać będzie nie tylko w samochodach osobowych, ale także i dostawczych oraz ciężarowych. Nie wymaga się natomiast stosowania go w taksówkach, o ile dziecko siedzieć będzie z tyłu, zapięte w pas;

3) zapinanie pasów bezpieczeństwa będzie od dzisiaj obowiązkowe dla pasażerów powyżej 3 roku życia we wszystkich pojazdach wyposażonych w pasy bezpieczeństwa. Obowiązkowo więc winniśmy zapinać pasy nie tylko we własnym samochodzie, ale także w taksówce oraz w autobusach dalekobieżnych w nie wyposażonych. Nie będzie obowiązku zapinania pasów w autobusach miejskich (nawet jeśli takowe w autobusie się znajdują). Autobus gdzie zapięcie pasów jest możliwe (a od dziś obowiązkowe) musi posiadać w miejscu widocznym umieszczony odpowiedni piktogram;

4) autobusy i pojazdy ciężarowe, których do tej pory obowiązywało na autostradzie podczas opadów ograniczenie prędkości do 75 km/h będą mogły od dziś rozwijać w takich warunkach prędkość do 90 km/h;

5) stosowany do tej pory nieobligatoryjnie zwyczaj włączania świateł awaryjnych przez kierowców dojeżdżających do korka czy blokady na drodze, staje się wg nowych przepisów obowiązkiem każdego uczestnika ruchu drogowego;

6) ponadto samochody poruszające się w korku w tunelu winny zachowywać dystans jeden od drugiego przynajmniej 5 metrów;

7) na przystankach autobusowych obowiązywać będzie bezwzględny zakaz zatrzymywania się pojazdów innych niż autobusy, chyba, że dopuszcza taką możliwość odpowiedni znak ustawiony przed przystankiem;

8) migające światło żółte na skrzyżowaniu uprawnia do wjechania na to skrzyżowanie przy zachowaniu szczególnej ostrożności. Jednocześnie światło takie daje pierwszeństwo pieszym przekraczającym jezdnie na tym skrzyżowaniu;

9) kierowcy skęcający w prawo na skrzyżowaniach, które przecina ścieżka dla rowerów mają obowiązek ustąpić pierwszeństwa rowerowi poruszającemu się po takiej ścieżce;

10) z kolei użytkownicy rowerów są zobowiązani poruszać się wyłącznie po ścieżce rowerowej, jeśli na danym odcinku drogi taka ścieżka została wydzielona za pomocą specjalnej linii oraz oznaczona znakiem D4. Jeśli linia oddzielająca ścieżkę rowerową od jezdni względnie chodnika jest przerywana, lub brak jest znaku D4, rowerzysta nie jest zobligowany do korzystania wyłącznie ze ścieżki dla rowerów;

11) wprowadzone zostają cztery nowe znaki drogowe. M.in. znak oznaczający dwukierunkową ścieżkę dla rowerów wytyczoną na jednokierunkowej jezdni (na fotografii dołączonej do tego newsa), znak uprawniający do współdzielenia pasa dla autobusów przez rowerzystów oraz nowy znak informujący o zatoczce/pasie awaryjnym na autostradzie.

Ponadto przypominamy, iż od 1 czerwca obowiązkowym wyposażeniem każdego wielośladu stanie się trójkąt bezpieczeństwa, a każdy pojazd wyposażony będzie musiał być w przynajmniej jedną kamizelkę odblaskową. Osoba opuszczająca pojazd poza terenem zabudowanym, jak też i pieszy znajdujący się na drodze publicznej poza terenem zabudowanym zobowiązany będzie do noszenia takiej właśnie kamizelki odblaskowej.